Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy króla Lapitów. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu.

Koronos - syn Posejdona i Kajnis, król Lapitów.

Koronos
mityczny król Lapitów
Poprzednik Kajneus
Następca Leonteus
Dane biograficzne
Ojciec Posejdon
Matka Kajnis
Dzieci Leonteus

Spis treści

Król LapitowEdytuj

Matka Koronosa zostawszy kochanką Posejdona poprosiła go, by zmienił ją w mężczyznę, którego nie można zranić. Była już wówczas w ciąży. Przemieniona w mężczyznę prowadziła wojny z takim powodzeniem, że niedługo potem Lapici wybrali ją na swego króla. Już jako król Lapitów urodziła syna Koronosa[1].

Koronos wraz z matką wziął udział w wyprawie Argonautów. Po jej śmierci w walce z centaurami, objął władzę nad Lapitami i panował nad nimi z Gyrton[2]. Po pewnym czasie wybuchł spór graniczny pomiędzy Lapitami a Dorami z Hestiajotis, rządzonymi przez Ajgimiosa. Wyparci, przez przeważających liczebnie Lapitów, Dorowie zwrócili się o pomoc do Heraklesa, ofiarując mu w zamian jedną trzecią swego królestwa. Wsparci przez Heraklesa pokonali Lapitów Koronosa, a jego samego i większość jego poddanych zabili i zmusili do opuszczenia spornego terytorium. Znaczna część z nich osiadła potem w Koryncie[3]. Za potomka Lapitów podawał się jeszcze, na wpół historyczny władca Koryntu Kypselos[3].

Koronos był ojcem Leonteusa[4], a według mitografów również Andrajmona (który ożenił się z jedną z córek Peliasa imieniem Amfinome) i Lyside[5][a].

Po dziewięciu miesiącach Posejdon wyciąnął z jamy brzusznej Kajneusa dziecko, które wychował. Bóg morza namówił syna, by wziął udział w wyprawie Argonautów. Spotkał na niej swego ojca (matkę) Kajneusa. Koronos zamieszkał ostatecznie w królestwie Posejdona i został poślubiony Okeanidzie Zeukso. Został ojcem Kasjopei, Leonteosa, Polidektesa i Diktysa. Po śmierci zamieszkał w Jeziorze Stygijskim, a czas spędzał w Elizjum[potrzebny przypis].

RodowódEdytuj

Koronos pochodził od Arkasa, syna Zeusa i Kallisto.


UwagiEdytuj

  1. O Koronosie wspominają Homer w Iliadzie II 746; Apollodoros w Bibliotece II 7, 7; Apolloniusz Rodyjski w Argonautikach I 57 i n. i Sofokles we fragmencie 354

PrzypisyEdytuj

  1. Graves 1974 ↓, s. 245.
  2. Graves 1974 ↓, s. 246 i 526.
  3. a b Graves 1974 ↓, s. 508.
  4. Grimal 2008 ↓, s. 190.
  5. Grimal 2008 ↓, s. 206.
  6. Grimal 1987 ↓, s. 370.

BibliografiaEdytuj