Kronika polsko-węgierska

Kronika polsko-węgierska – kronika zachowana w kilku łacińskich polskich rękopisach. Odkryta przez Joahima Lelewela w 1811 r. w rękopisie Sędziwoja z Czechła zachowanym w bibliotece poryckiej Tadeusza Czackiego [1]. Przyjmuje się, że została spisana po 1222 roku przez kogoś znajdującego się prawdopodobnie w kręgu węgierskiej kancelarii królewskiej. Dzieło opisuje historię Węgier od wyjścia z praojczyzny po panowanie króla Władysława I Świętego. Kronika przytaczana w Polsce ok. 1254 roku w okresie kanonizacji Świetęgo Stanisława ze Szczepanowa.

PrzypisyEdytuj

  1. Vita sancti Stephani, regis Ungariae, O kronice węgiersko-polskiej: (Vita sancti Stephani, regis Ungariae, ungarico-polona), Nakl. Akademii Umiejętności, 1897 [dostęp 2017-04-03] (pol.).1 stycznia

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj