Kudu (architektura)

Kudu (łuk indyjski, w języku angielskim również chaitya arch lub chaitya window) – to element zdobniczy charakterystyczny dla architektury indyjskiej wywodzący się od kształtu okna, przybiera formę łuku podkowiastego. Nazwa kudu pochodzi z języka tamilskiego, w sanskrycie nosi nazwę gawaksza (dosłownie „krowie oko”). Charakterystyczne jest, że w jego podłuczu bardzo często są umieszczane rzeźby figuralne przedstawiające wierzenia religijne danej społeczności. Motyw kudu występuje również poza Indiami, np. jest dość częsty w sztuce khmerskiej w Kambodży[1].

Motyw łuku kudu w świątyni w Mahabalipuram

Łuk kudu był szczególnie popularny jako forma portalu starożytnych ćajtji buddyjskich wykuwanych w skale np. w Adżancie, Karli itd. Poza tym najczęściej jako motyw występuje na ścianach świątyń. Kudu, jako jeden z głównych ozdobnych motywów, znajdował zastosowanie w architekturze dynastii Guptów[2]. W architekturze południowoindyjskiej pojawia się na gzymsach i okapach.

PrzypisyEdytuj

  1. Illustrated Manuscripts
  2. Złoty Wiek Imperium Guptów. W: Marilia Albanese: Starożytne Indie. Natalia Ossowska (tł.). Wyd. 1. T. 1: Starożytne Indie. Historia kultury hinduskiej. Barcelona: Ediciones Folio S.A, 2007, s. 33, seria: Wielkie cywilizacje. ISBN 978-84-413-2748-1.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj