Lasy Łochowskie

Rzeka Liwiec w Lasach Łochowskich

Lasy Łochowskie – kompleks leśny o powierzchni ok. 150 km. kwadratowych położony na Równinie Wołomińskiej oraz w Dolinie Dolnego Bugu, po obu stronach rzeki Liwiec.

OpisEdytuj

Morfologicznie są zbliżone do Puszczy Kampinoskiej, licznie występują wydmy i towarzyszące im bagna, a nad Bugiem taras zalewowy. Wydmy porasta bór sosnowy, który na terenie wilgotniejszym posiada domieszkę świerka. Na terenach podmokłych występuje olcha, brzoza i jesion, liczne starodrzewy. Lasy Łochowskie zamieszkują łosie, daniele, sarny, dziki, lisy i borsuki oraz bogaty świat ptaków m.in. żurawie, czarne bociany oraz liczne gatunki wodne i błotne.

W Lasach Łochowskich Stanisław Domański znalazł jedyne (do 2003 r.) w Polsce stanowisko rzadkiego gatunku pieczarki purpurowobrązowej (Agaricus cupreobrunneus)[1].

HistoriaEdytuj

Najstarsze jednostki osadnicze powstawały wzdłuż Bugu, dopiero później lokowano osady w głębi lasu. Na tym obszarze znajdowały się Puszcza Kamieniecka (na wschód od Liwca) i Puszcza Jadowska (na zachód od Liwca) będące królewszczyzną. W 1820 okoliczne dobra nabyli Zamoyscy i należały one do nich do II wojny światowej, w 1863 działały tu oddziały powstańcze, pod wsią Fidest miała miejsce bitwa. Od początku XX wieku nastąpił rozwój miejscowości letniskowych, z których najpopularniejszą są Urle[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Domański, Nowe stanowiska rzadkich i interesujących grzybów w Polsce, Author-publisher, Warszawa,s.75, Pls 22
  2. Tomasz Chludziński, Janusz Żmudziński "Mazowsze, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1978 s. 146-147