Otwórz menu główne

Lukáš Konečný

czeski bokser

Lukáš Konečný (ur. 19 lipca 1978 w Uściu nad Łabą) – czeski bokser, dwukrotny brązowy medalista amatorskich mistrzostw świata, olimpijczyk.

Lukáš Konečný
Ilustracja
Lukáš Konečný (2015)
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1978
Uście nad Łabą
Obywatelstwo Czechy
Wzrost 173 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa lekkośrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 55
Zwycięstwa 50
Przez nokauty 23
Porażki 5
Remisy 0
  1. Bilans walk aktualny na 19 kwietnia 2014.
ilustracja
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
brąz Budapeszt 1997 waga lekkopółśrednia
brąz Houston 1999 waga lekkopółśrednia

Kariera amatorskaEdytuj

Jest dwukrotnym brązowym medalistą mistrzostw świata w kategorii lekkopółśredniej. Na mistrzostwach w 1997 roku w Budapeszcie pokonał kolejno Jeremy’ego Molitora, Polaka Jacka Bielskiego i Gerry’ego Legrasa, natomiast w półfinale przegrał z późniejszym złotym medalistą Dorelem Simionem[1]. Dwa lata później na mistrzostwach świata w Houston pokonał Michaela Strange’a, Sahiba Bagirova i Diogenesa Lunę. W walce o finał przegrał jednak z Muhammadqodirem Abdullayevem, który ostatecznie zdobył złoty medal[2].

W 2000 roku reprezentował też swój kraj na igrzyskach olimpijskich w Sydney, gdzie przegrał już w pierwszej walce z Mohamedem Allalou[3].

Kariera zawodowaEdytuj

Na zawodowstwo przeszedł w czerwcu 2001 roku. Do lutego 2008 roku stoczył 38 pojedynków, z których 36 zakończył zwycięsko. Jedną z dwóch porażek poniósł w walce z Michele Piccirillo, byłym mistrzem świata organizacji IBF. 26 kwietnia 2008 roku dostał szansę zdobycia pasa mistrzowskiego organizacji WBO w kategorii lekkośredniej, przegrał jednak na punkty z Serhijem Dzyndzyrukiem[4].

Po wygraniu kolejnych dwunastu pojedynków po raz drugi stanął do walki o pas mistrzowski organizacji WBO. 6 października 2012 roku przegrał zdecydowanie na punkty z Zaurbekiem Bajsangurowem[5]. Przed walką doszło do skandalu gdy rękawice przedstawione przez Konečnego do akceptacji jako 10-uncjowe okazały się 8-uncjowymi[6]. Po wygraniu dwóch kolejnych pojedynków, 19 kwietnia 2014 roku kolejny raz przystąpił do walki o tytuł mistrza organizacji WBO, przegrał jednak na punkty z Peterem Quillinem[7].

PrzypisyEdytuj

  1. 9.World Championships - Budapest, Hungary - October 18-26 1997 (ang.). Amateur Boxing Results. [dostęp 2013-07-14].
  2. 10.World Championships - Houston, USA - August 20-27 1999 (ang.). Amateur Boxing Results. [dostęp 2013-07-14].
  3. 27.Olympic Games - Sydney, Australia - September 17-30 2000 (ang.). Amateur Boxing Results. [dostęp 2013-07-14].
  4. Erdei Outpoints Abron In A 12-Round Snoozer (ang.). East Side Boxing, 2008-04-27. [dostęp 2013-07-14].
  5. Alex Potapov: Baysangurov defeats Konecny to retain title (ang.). Fightnews.com, 2012-10-06. [dostęp 2013-07-14].
  6. Konecny in gloves scandal ahead of Baysangurov world title fight (ang.). Fightnews.com, 2012-10-06. [dostęp 2013-07-14].
  7. Dan Rafael: Hopkins continues historic run (ang.). ESPN.com, 2014-04-21. [dostęp 2015-03-04].

Linki zewnętrzneEdytuj