Marek Rusin

polityk polski, minister

Marek Czesław Rusin (ur. 16 września 1942 w Warszawie) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy, były kierownik Ministerstwa Łączności.

Marek Rusin
Data i miejsce urodzenia 16 września 1942
Warszawa
Zawód, zajęcie inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy
Alma Mater Politechnika Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

ŻyciorysEdytuj

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960), gdzie działał w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”[1]. W 1965 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, w tym samym roku został pracownikiem naukowym tej uczelni. W 1976 uzyskał stopień doktora ze specjalnością w zakresie radioelektroniki. Zajmuje stanowisko docenta. Pracuje w Instytucie Radioelektroniki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych[2].

W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności. W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji, a w latach 2003–2007 doradcą prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej[2].

Należy do Stowarzyszenia Inżynierów Telekomunikacji i Stowarzyszenia Elektryków Polskich[2].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj