Otwórz menu główne

Mark Allen

północnoirlandzki snookerzysta

Mark Allen (ur. 22 lutego 1986 roku w Antrim) − północnoirlandzki snookerzysta. Plasuje się na 13 miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 416[1].

Mark Allen
Mark Allen
Pseudonim The Pistol
Urodzony(-a) 22 lutego 1986
Irlandia Północna Antrim
Gra zawodowa od 2003
Najwyższy ranking #7 (2012/2013)
Najwyższy break 147 (UK Championship 2016)
Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe 3
Nierankingowe 2
Masters 2018

Spis treści

KarieraEdytuj

Jako amator zdobył mistrzostwo świata oraz Europy. W gronie zawodowców jest od 2003 roku. Najwyższy break turniejowy w jego wykonaniu wynosi 147 punktów.

W 2007 roku debiutował w telewizyjnej fazie mistrzostw świata w Crucible Theatre. W 1/16 finału pokonał Kena Doherty'ego 10:7, a w drugiej rundzie przegrał z Matthew Stevensem 9:13. Dwa lata później doszedł do półfinału mistrzostw świata 2009, po pokonaniu w drugiej rundzie obrońcy tytułu Ronniego O’Sullivana. W półfinale przegrał z Johnem Higginsem 13:17[2].

W grudniu 2011 roku po raz pierwszy awansował do finału dużego turnieju rankingowego - UK Championship. Przegrał z Juddem Trumpem 8:10.

Pierwszy rankingowy turniej wygrał 4 marca 2012. W finale World Open w Chinach zwyciężył Stephena Lee 10:1[3]. W 2013 obronił tytuł pokonując w finale Matthew Stevensa wynikiem 10-4[4][5]. Pierwszego maksymalnego break'a wbił w drugiej rundzie UK Championship 2016 w pojedynku z Rodem Lawlerem[6].

W 2015 wygrał m.in. turniej Bulgarian Open, w półfinale pokonując Marka Williamsa 4:0 przy 97% skuteczności na wbiciach[7].

W 2016 wbił pierwszy w swojej karierze maksymalny break, było to w turnieju UK Championship[8].

W styczniu 2018 odniósł najbardziej prestiżowy sukces w dotychczasowej karierze, zwyciężając Kyrena Wilsona 10:7 w finale turnieju Masters[9]. W finale UK Championship 2018 przegrał 6-10 z Ronniem O’Sullivanem[10]. W grudniu 2018 w finale Scottish Open pokonał 9-7 Shauna Murphy'ego[11].

W turnieju World Grand Prix 2019 poddał mecz przy stanie 1:3, mimo że miał matematyczne szanse na zwycięstwo. Po spudłowaniu prostej bili podał rękę przeciwnikowi i opuścił arenę. Za swoje zachowanie został ukarany grzywną[12].

Występy w turniejach w całej karierze[7]Edytuj

Turnieje 2002/
03
2003/
04
2004/
05
2005/
06
2006/
07
2007/
08
2008/
09
2009/
10
2010/
11
2011/
12
2012/
13
2013/
14
2014/
15
2015/
16
2016/
17
2017/
18
2018/
19
Ranking[13][nb 1] [nb 2] [nb 2] [nb 2] [nb 3] 61 29 16 11 10 12 12 7 9 12 7 10 12
Turnieje rankingowe
Riga Masters[nb 4] Nie rozegrano MR WD LQ 3R
World Open[nb 5] A A A 1R RR RR 1R QF LQ W W SF Nie roz. A SF 2R
Paul Hunter Classic[nb 6] Nie roz. Pro-am Event Minor-Rank. 4R A A
China Championship Nie rozegrano NR 1R 2R
European Masters[nb 7] A A A 1R LQ NR Nie rozegrano 2R QF QF
English Open Nie rozegrano 3R 2R 2R
International Championship Nie rozegrano QF 3R F QF LQ F W
Northern Ireland Open Nie rozegrano QF 2R 1R
UK Championship A A A 2R LQ 2R 2R 1R SF F 1R QF 3R 3R 4R 4R F
Scottish Open[nb 8] A A Nie rozegrano MR Nie roz. 4R 1R W
German Masters Nie rozegrano 1R 2R 2R 1R 2R 1R 1R 1R A
World Grand Prix Nie rozegrano NR 2R 2R 1R 2R
Welsh Open A A A LQ 1R 2R 1R QF 2R QF 2R 3R 3R SF 3R 3R 3R
Shoot-Out Nie rozegrano Nie-rank. 1R 1R A
Indian Open Nie rozegrano 2R A NH A 3R WD
Players Championship[nb 9] Nie rozegrano DNQ DNQ QF QF 2R W DNQ 1R SF
Gibraltar Open Nie rozegrano MR 4R A A
Tour Championship Nie rozegrano SF
China Open Nie roz. A LQ LQ QF 1R SF 1R 1R 2R WD LQ LQ A 3R LQ
Mistrzostwa świata LQ LQ LQ LQ 2R 1R SF QF QF 1R 1R 2R 2R 2R 2R QF 1R
Turnieje nie-rankingowe
Shanghai Masters Nie rozegrano Rank. 2R
Champion of Champions Nie rozegrano 1R 1R F SF A SF
The Masters A A A LQ LQ LQ QF QF SF 1R QF 1R SF QF QF W 1R
Championship League Snooker Nie rozegrano RR 2R F 2R SF 2R A A A RR WD A
Byłe turnieje rankingowe
Northern Ireland Trophy Nie roz. NR 1R SF QF Nie rozegrano
Bahrain Championship Nie rozegrano SF Nie rozegrano
Wuxi Classic[nb 10] Nie rozegrano Nie-rank. 2R 1R A Nie rozegrano
Australian Goldfields Open Nie rozegrano QF A A 1R 1R Nie roz.
Shanghai Masters Nie rozegrano LQ LQ 1R 1R 2R 2R 1R F SF 2R 3R NR
Byłe turnieje nie-rankingowe
General Cup[nb 11] Nie roz. SF Nie rozegrano A NH A A A A A Nie roz.
Northern Ireland Trophy Nie roz. QF Rank. Nie rozegrano
Irish Professional Championship Nie roz. LQ SF QF Nie rozegrano
Wuxi Classic[nb 10] Nie rozegrano A W SF A Rank. Nie rozegrano
Premier League Snooker A A A A A A A A A A RR Nie rozegrano
World Grand Prix Nie rozegrano 1R Rank.
Shoot-Out Nie rozegrano 1R 3R F 3R 2R 2R Rank.
China Championship Nie rozegrano SF Ranking
Romanian Masters Nie rozegrano 1R NH
Legenda
LQ odpadł w kwalifikacjach #R odpadł we wczesnej fazie turnieju
(WR = runda dzikich kart, RR = faza grupowa)
QF przegrał w ćwierćfinale
SF przegrał w półfinale F przegrał w finale W zwycięstwo
DNQ nie zakwalifikował się A nie brał udziału WD zrezygnował w trakcie turnieju
NH / Nie roz. Turniej nie odbył się.
NR / Nie-rank. Turniej nie był zaliczany jako rankingowy.
R / Rank. Turniej był zaliczany jako rankingowy.
MR / Minor-Rank. Turniej był zaliczany jako mniejszy rankingowy.
  1. Od sezonu 2010/11 ranking na początku sezonu
  2. a b c Nie załapał się do Main Touru.
  3. Nowi gracze w tourze nie mają przypisanego rankingu.
  4. Turniej nosił nazwę Riga Open (2014/2015–2015/2016)
  5. Turniej nosił nazwę LG Cup (2002/2003–2003/2004), the Grand Prix (2004/2005–2009/2010) oraz Haikou World Open (2011/2012–2013/2014)
  6. Turniej nosił nazwę Grand Prix Fürth (2004/2005) i Fürth German Open (2005/2006–2006/2007)
  7. Turniej nosił nazwę Malta Cup (2004/2005–2007/2008)
  8. Turniej nosił nazwę Players Championship (2003/2004)
  9. Turniej nosił nazwę Players Tour Championship Grand Finals (2010/2011–2012/2013) oraz Players Championship Grand Final (2013/2014–2015/2016)
  10. a b Turniej nosił nazwę Jiangsu Classic (2008/2009–2009/2010)
  11. Turniej nosił nazwę General Cup International (2004/2005–2011/2012)

Statystyka zwycięstwEdytuj

Turnieje rankingoweEdytuj

Turnieje nierankingoweEdytuj

  • Jiangsu Classic, 2009
  • The Masters, 2018

CiekawostkiEdytuj

  • Do końca sezonu 2010/2011 na swoim koncie zapisał 111 breaków stupunktowych.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • worldsnooker.com: Mark Allen (ang.). [dostęp 2009-05-03].

Linki zewnętrzneEdytuj