Otwórz menu główne

Maximino Peña Muñozhiszpański malarz i ilustrator. Malował portrety i pejzaże oraz sceny rodzajowe. Pozostawił po sobie liczne dzieła; do jego ulubionych technik należały rysunek, malarstwo olejne i pastela[1].

Maximino Peña Muñoz
Ilustracja
Sprzedawczyni kwiatów, 1889
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1863
Salduero, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 1940
Madryt, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka realizm

Pochodził z okolic Sorii, ale mając 13 lat przeniósł się do Buenos Aires, gdzie mieszkali jego krewni. Pracował u swojego wuja i jednocześnie uczył się w warsztacie malarza Juana Blanco de Aguirre, który zachęcił go do podjęcia artystycznych studiów. Po powrocie do Hiszpanii wstąpił do Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie. Na akademii uczył się u Casto Plasencii, który był jego mistrzem i przyjacielem.

W 1885 r. otrzymał stypendium na studia w Rzymie, gdzie odwiedział pracownie artystów takich jak José Moreno Carbonero, Antonio Muñoz Degrain, José Benlliure y Gil i Joaquín Sorolla. W Rzymie namalował obraz Carta del hijo ausente, który zdobył III medal na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie w 1887 roku. Na tej samej wystawie w 1912 r. otrzymał I medal za dzieło Cabeza de labriego.

Casto Plasencia zaprosił go do współpracy przy dekoracji Królewskiej Bazyliki San Francisco el Grande w Madrycie. Wprowadził go również do madryckiego stowarzyszenia artystycznego Círculo de Bellas Artes i do Ateneo de Madrid, dzięki czemu Peña Muñoz otrzymywał więcej zleceń. Współpracował z czasopismami El Imparcial i La Ilustración Española y Americana jako ilustrator.

Wybrane dziełaEdytuj

  • Carta del hijo ausente, 1881.
  • El bebedor
  • Cabeza de labriego, 1912.

PrzypisyEdytuj

  1. Lourdes Cerrillo Rubio: Maximino Peña: vida y obra. Soria: Ayuntamiento, 1993.