Otwórz menu główne

Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta

Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta – zakon założony przez Sługę Bożą Matkę Leonię Milito i abp. Geraldo Fernandesa CMF.

Misjonarki Klaretynki
Dewiza: Dobroć i Radość (Bonitas et Laetitia)
Pełna nazwa Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta
Skrót zakonny MC
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Leonia Milito, abp Geraldo Fernandes
Data założenia 19 marca 1958
Data zatwierdzenia 1958
Przełożony s. Dulcinea Ribeiro de Almeida, przełożona generalna
Strona internetowa

Zgromadzenie ma swoje korzenie w Zgromadzeniu franciszkańskim Ubogich Córek św. Antoniego z Padwy, które w odpowiedzi na apel papieża o rozpoczęcie działalności misyjnej, wysłało 5 grudnia 1952 roku do Brazylii cztery siostry. W 1953 roku, wraz z przełożoną misji Matką Leonią Milito, wyjechała następna grupa.

Po zmianie zarządu generalnego, zgromadzenie podjęło decyzję o zaprzestaniu działalności misyjnej i o powrocie misjonarek. Matka Leonia, nie widząc niemożliwości porozumienia, zwróciła się o pomoc do władz kościelnych Brazylii. Została skierowana do ojca Geraldo Fernandesa CMF, opiekującego się siostrami zakonnymi w Brazylii. W 1957 roku o. Geraldo zostaje biskupem Londriny, a przez Nuncjusza Apostolskiego zostaje powołany do opieki nad siostrami.

19 marca 1958 roku Matka Leonia otrzymała pocztówkę od biskupa Geraldo, na której napisał: „Te Deum laudamus. Wszystko zostało załatwione z Sekretarzem do spraw instytutów zakonnych... Magnificat.” Dzień ten jest dniem założenia zgromadzenia.

22 sierpnia 1958 zgromadzenie zostało zaaprobowane przez Stolicę Apostolską jako Pobożne Zrzeszenie o nazwie Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta. Matka Leonia została mianowana Przełożoną Generalną (funkcję tę pełniła do tragicznej śmierci w wypadku samochodowym 22 lipca 1980). 7 maja 1962 biskup Geraldo podniósł zrzeszenie do miana zgromadzenia na prawach diecezjalnych, a 22 sierpnia pierwsze dwadzieścia sześć sióstr złożyło śluby wieczyste.

31 maja 1967 roku zgromadzenie zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską jako instytut życia apostolskiego na prawach papieskich. 8 grudnia 1975 roku Stolica Apostolska zatwierdziła nowy, po Soborze Watykańskim II, tekst Konstytucji.

19 marca 1998 roku bp Albano Cavallin rozpoczął w diecezji Londrina proces beatyfikacyjny założycielki, Matki Leonii Milito.

Siostry wykonują swoją pracę na polu duszpasterstwa misyjnego oraz zaangażowania w pracy duszpasterskiej przy parafiach: formacja świeckich pracujących przy parafiach, katecheza, animacja liturgiczna, duszpasterstwo młodzieży i rodzin, opieka nad dziećmi, osobami starszymi i chorymi.

Dom generalny znajduje się w Londrinie w Brazylii. Zgromadzenie posiada ponad 85 domów na pięciu kontynentach: w Europie (Włochy, Niemcy, Szwajcaria, Francja, Portugalia, Polska), w Afryce (Wybrzeże Kości Słoniowej i Gabon), w Ameryce Łacińskiej (Brazylia, Argentyna, Chile i Paragwaj), w Azji (Filipiny, Indie), w Oceanii (Australia). W Polsce istnieją dwa domy: Chrystusa Odkupiciela w Aleksandrii oraz Niepokalanego Serca Maryi w Białym Kościele.

Linki zewnętrzneEdytuj