Otwórz menu główne

Nabot z Jizreel (IX w. p.n.e.) – bliżej nieznana postać biblijna, ofiara intrygi dworskiej za panowania Achaba.

Nabot
Występowanie 1 Księga Królewska
2 Księga Królewska
Miedzioryt autorstwa Caspara Luikena z 1712 przedstawiający śmierć Nabota.

Spis treści

Spisek i śmierćEdytuj

Achab chciał kupić od Nabota winnicę, która leżała obok pałacu królewskiego. Nabot nie przystał na tę propozycję, co mogło wynikać z jego przywiązania do dziedzictwa przodków i żydowskich przepisów dotyczących sprzedaży ziemi[1][2]. Izebel, podszywając się pod swego męża, Achaba, rozesłała listy do starszyzny i dostojników miasta, w których nakazywała podstawić dwóch fałszywych świadków. Z rzekomego rozkazu królewskiego oskarżyli oni Nabota o obrazę Boga i króla. Uznano go winnym i ukamienowano. Następnie Achab zagrabił jego winnicę.

Posłany przez Boga prorok Eliasz potępił tę zbrodnię i zapowiedział nieuchronną zagładę całego rodu Achaba, w tym gwałtowną śmierć Izebel.

BiblizmyEdytuj

Wyrażenie winnica Nabota oznacza przedmiot sąsiedzkiej zawiści i zachłanności[3].

SztukaEdytuj

Na kanwie tej biblijnej historii powstało jedno z dzieł Ambrożego, będące nawiązaniem do współczesnych mu problemów społecznych[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Księga Kapłańska 25,23; Księga Liczb 36,7
  2. Ambroży, Historia Nabota, tł. z łac., wstęp i oprac. Marek Kozera, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 1985, s. 7
  3. Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego
  4. Ambroży, Historia Nabota, tł. z łac., wstęp i oprac. Marek Kozera, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 1985