Najakotiva

Najakotiva – warszawski zespół grający electro-industrial, powstały na warszawskim Żoliborzu jesienią 1994 roku.

Najakotiva
Rok założenia 1994
Pochodzenie  Polska
Gatunek industrial, muzyka elektroniczna, dub
Skład
Sebastian Witkowski, Marcin Skibiński, Renata Wojnarowska, Konstanty Usenko,

Filip Rakowski, Mariusz Szupla

Współpracownicy
Mateusz Adamczyk

HistoriaEdytuj

Grający wcześniej w punkowym zespole The Leszczer’s Sebastian Witkowski i Kostek Usenko, na co dzień uczniowie tej samej szkoły muzycznej, oraz Marcin Skibiński z nowofalowo-elektronicznego Kruger 60 postanowili urządzić specyficzne jam session z użyciem komputerów Amiga i Atari, samplerów i syntezatorów w połączeniu z wiolonczelą i solidną dawką halucynogenów. Tego typu spotkania pod nazwą Najakotiva były kontynuowane, co owocowało kolejnymi nagraniami – „Sensemilla Session”, „Fiolet”, czy „Jestem”. Do zespołu dołączyli skrzypaczka Renata Wojnarowska i perkusista Marek Szwarc, a następnie kolejni perkusiści – David Price i Filip Rakowski.

Twórczość Najakotivy wywodząc się z elektroniczno-industrialnych korzeni (inspiracje Kraftwerkiem i Laibachem) mocno osadzona była przede wszystkim w rzeczywistości połowy lat 90. i kulturze rave – „acidowe”, kwaśne brzmienia przetwarzanych przez efekty bitów i niepokojące syntezatorowe tła spotykały się z repetytywnymi, lirycznymi motywami granymi przez sekcję smyczkową, przypominającymi minimalistyczną muzykę filmową (Philip Glass, Michael Nyman) i motoryczną perkusją.

W 1995 roku zespół zaczął aktywnie koncertować w Warszawie i okolicach. Jego bazą był kinoteatr Tęcza będący w tym okresie jednym z głównych centrów warszawskiego undergroundu artystycznego. Koncerty Najakotivy były multimedialnymi performensami, w trakcie których dochodziło do spektakularnych happeningów – na przykład niszczenia młotem telewizorów, rozcinania piłami tarczowymi samochodu. Na kinowym ekranie pokazywane były wizualizacje z taśmy filmowej 35 i 16 mm – znalezione na śmietniku przy Akademii Muzycznej radzieckie kroniki filmowe poświęcone różnym dziedzinom przemysłu.

Najakotiva koncertowała kilkukrotnie w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, a także na łódzkim squacie Xylolit (razem z legendą polskiego elektro – zespołem Protoplazma), w łódzkim centrum kultury Forum Fabricum, na forcie Donjon w Srebrnej Górze i w innych miejscach.

Najakotiva aktywnie wspierała warszawskie inicjatywy undergroundowe końca lat dziewięćdziesiątych takie jak organizacja nielegalnych rave parties pod Mostem Grota Roweckiego, czy koncertów w squacie Twierdza w opuszczonych carskich fortach.

W roku 1999 Najakotiva zawiesiła działalność. Jej członkowie zaczęli aktywnie udzielać się w innych projektach muzycznych (większość uczestników zespołu to absolwenci Wydziału Reżyserii Dźwięku warszawskiej Akademii Muzycznej). Tworzyli i współtworzyli takie projekty jak Super Girl & Romantic Boys, 19 Wiosen, Kaliber 44 (produkcja płyty „3:44”), Lady Aarp, Axe Soundsystem, Sojuz 19 i wiele innych.

W 2009 roku członkowie Najakotivy spotkali się ponownie w studiu rejestrując kolejne nagrania i postanowili wznowić działalność. Zespół Najakotiva wystąpił na scenie Alter Space podczas Open'er Festival w 2010 roku.