Oblężenie Koryntu

Oblężenie Koryntu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 198 p.n.e.

Oblężenie Koryntu
II wojna Rzymu z Macedonią 200197 p.n.e.
Ilustracja
Korynt - Świątynia Apolla
Czas 198 p.n.e.
Miejsce Korynt
Terytorium Grecja
Wynik obrona miasta przez siły koryncko-macedońskie
Strony konfliktu
Macedonia
Korynt
Rzymianie
Pergamończycy
Achajowie
Dowódcy
Androstenes Kwincjusz Flamininus, Attalos
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych

Po sukcesach na wyspie Eubei, kolejnym celem Rzymian stał się silnie broniony Korynt. W zamian za przystąpienie do wojny, miasto miało stać się własnością Achajów. Korynt oblegała flota rzymska Lucjusza Kwinkcjusza Flamininusa i siły Pergamonu Attalusa. Siły sojuszników przypuściły ataki od strony Konechraj (Rzymianie) i od strony Lechajonu (Pergamończycy). Po dotarciu Achajów na miejsce, ich hoplici zajęli stanowiska od strony Sikyonu. W mieście obroną koryncko-macedońską dowodził dowódca królewskiego garnizonu Androstenes.

Po zniszczeniu fragmentu murów za pomocą taranów, drogę Rzymianom zagrodził wał usypany m.in. z ciał obrońców. Ci bronili się mężnie, wśród nich wielu dezerterów z armii rzymskiej. Ataki sojuszników zakończyły się niepowodzeniem. Dodatkowo załogę Koryntu wzmocniło 1500 żołnierzy wysłanych na pomoc Koryntowi przez Filoklesa z Eubei. W tej sytuacji atakujący spalili swoje machiny oblężnicze i wycofali się. Rzymianie odpłynęli na Korkyrę a Pergamończycy do Pireusu. Sukces obrońców Koryntu wykorzystali mieszkańcy Argos, którzy z pomocą wojsk Filoklesa zajęli miasto. Przebywających w nim 500 żołnierzy achajskich puszczono wolno, zginął jedynie ich dowódca Ajnesydemos, który odmówił poddania się wojskom Filoklesa.

LiteraturaEdytuj

  • Krzysztof Kęciek: Kynoskefalaj 197 p.n.e., wyd. Bellona. Warszawa 2002.