Otwórz menu główne

Oleg Rajko

radziecki lekkoatleta, średniodystansowiec

Oleg Michajłowicz Rajko (ros. Олег Михайлович Райко, ur. 8 czerwca 1945 w Partizansku, wówczas Suczanie[1]) – radziecki lekkoatleta, średniodystansowiec.

Oleg Rajko
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1945
Suczan
Wzrost 172 cm
Masa ciała 63 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Europejskie igrzyska halowe
Złoto Madryt 1968 sztafeta 3 × 1000 m
Srebro Dortmund 1966 bieg na 1500 m
Europejskie igrzyska juniorów
Srebro Warszawa 1964 bieg na 800 metrów
Srebro Warszawa 1964 bieg na 1500 metrów

Zdobył srebrne medale w biegu na 800 metrów i biegu na 1500 metrów na europejskich igrzyskach juniorów w 1964 w Warszawie, przegrywając jedynie na 800 metrów z z Franzem-Josefem Kemperem z RFN, a na 1500 metrów z Jürgenem Haase z NRD[2].

Był członkiem radzieckiej sztafety 4 × 880 jardów, która w składzie: Aleksandr Ustiancew, Remir Mitrofanow, Rajko i Wadim Michajłow ustanowiła 22 czerwca 1966 w Londynie rekord świata czasem 7:16,0[a][3].

Zdobył srebrny medal w biegu na 1500 metrów na europejskich igrzyskach halowych w 1966 w Dortmundzie, przegrywając jedynie z Johnem Whettonem z Wielkiej Brytanii, a wyprzedzając Ulfa Högberga ze Szwecji[4]. Odpadł w eliminacjach tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie[5]. Zajął 3. miejsce na tym dystansie w finale Pucharu Europy w 1967 w Kijowie[6].

Zwyciężył w sztafecie 3 × 1000 metrów na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie (sztafeta radziecka biegła w składzie: Michaił Żełobowski, Rajko i Anatolij Wierłan)[7]. Odpadł w półfinale biegu na 1500 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku[1].

Był mistrzem ZSRR w biegu na 1500 metrów w 1965 i 1967 oraz brązowym medalistą na tym dystansie w 1968 i 1969[8][9]. W hali był mistrzem ZSRR w tej konkurencji w 1972[10].

Był rekordzistą ZSRR w biegu na 1500 metrów z czasem 3:38,7 osiągniętym 17 czerwca 1966 w Londynie (pierwszy wynik radzieckiego zawodnika poniżej 3 minut i 40 sekund)[11]. Ustanowił również rekord ZSRR w biegu na 1000 metrów czasem 2:20,2 (w 1966). Jego rekord życiowy w biegu na 800 metrów wynosił 1:48,7 (1967)[9].

UwagiEdytuj

  1. Zwyciężyła sztafeta brytyjska w czasie 7:14,6, ale korzystała z pacemakerów, co zostało uznane za niedozwoloną pomoc

PrzypisyEdytuj

  1. a b Oleg Rayko Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  2. European Junior Championships (Men), GBRAthletics [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  3. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 148 [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  4. European Athletics Indoor Championships – Dortmund 1966, European Athletics [dostęp 2019-04-20] (ang.).
  5. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 523 [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  6. European Cup A Final and Super League (Men), GBRAthletics [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  7. European Athletics Indoor Championships – Madrid 1968, European Athletics [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  8. Soviet Championships, GBRAthletics [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  9. a b B.Б. Зеличенок, B.Н. Спичков, B.Л. Штейнбах: Лёгкая Aтлетика: энциклопедия А-Я в 2-х томах. T. 2: О–Я. Moskwa: Человек, 2013, s. 211. ISBN 978-5-904885-81-6. (ros.)
  10. Soviet Indoor Championships, GBRAthletics [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  11. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 46. (ang.)