Otwórz menu główne

Operacja Orle Pióro – operacja wojskowa Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie, przeprowadzona w dniach 12-18 czerwca 2009 w dystrykcie Giro. Była to największa akcja zaczepna połączonych sił afgańsko-amerykańsko-polskich od przejęcia Ghazni przez Polskie Siły Zadaniowe.

Operacja Orle Pióro
Wojna w Afganistanie (od 2001)
Ilustracja
Dystrykt Giro (pomarańczowy) na tle prowincji Ghazni
Czas 12-18 czerwca 2009
Miejsce dystrykt Giro
Terytorium Afganistan
Przyczyna zagrożenie ze strony Talibów
Wynik zabezpieczenie dystryktu Giro
Strony konfliktu
ISAF

 Afganistan

 Talibowie
Dowódcy
Polska Rajmund Andrzejczak nieznani
Siły
Polska ~800 żołnierzy
Stany Zjednoczone ~100 żołnierzy
Afganistan ~100 żołnierzy
nieznane
Straty
Polska 3 żołnierzy rannych, 4 pojazdy uszkodzone Talibowie 29 rebeliantów schwytanych, zniszczone składy amunicji i systemy łączności
brak współrzędnych
Wojna w Afganistanie (od 2001)

Inwazja na Afganistan • Crescent Wind • Riho • Mazar-i Szarif • Kabul • Herat • Tarin Kowt • Kunduz • Qala-i-Jangi • Kandahar • Tora Bora • Operacja Anakonda • Takur Ghar • Jacana • Mountain Viper • Mountain Resolve • Asbury Park • Operacja Red Wing • Laszkar Gah • Mountain Thrust • Prowincja Helmand • Kaika • Sangin • Pandżwai • Operacja Meduza • Mountain Fury • Operacja Sokół • Operacja Achilles • Operacja Hoover • Pickaxe-Handle • Chora • Operacja Hammer • Oruzgan • Nangar Chel • Operacja Nasrat • Harekate Yolo • Musa Qala • Operacja Karez • Kandahar • Okręg Arghandab • Arghandab • Garmser • Wanat • Shewan • Uzbin • Eagle’s Summit • Balamorghab • Operacja Czerwony Sztylet • Shahi Tandar • Operacja Diesel • Alasay • Operacja Orle Pióro • Operacja Oqab • Operacja Pazur Pantery • Cios Miecza • Usman Khel • Kamdesh • Operacja Gniew Kobry • Musztarak • Shah Wali Kot • Operacja Czarny Książę • Baawar • Barawala Kalay (en) • Ghazni (en)

Spis treści

TłoEdytuj

Po zimowej przerwie w atakach na siły koalicji w Afganistanie, Talibowie i inne grupy rebelianckie przygotowywały wiosenno-letnią ofensywę, której jednym z głównych celów było uniemożliwienie przeprowadzenia wyborów prezydenckich w tym kraju. Aby maksymalnie zabezpieczyć ich przebieg, V zmiana PKW w Afganistanie została powiększona do 2000 żołnierzy (z czego większość służyła w jednostkach operacyjnych) i późną wiosną 2009 rozpoczęła szereg operacji, które miały uniemożliwić działania rebeliantom.

Siły koalicjiEdytuj

  •   dowódca – płk Rajmund Andrzejczak
    • główne siły bojowe
    • wsparcie sił bojowych
    • elementy niekinetyczne
      •   Grupa Współpracy Cywilno-Wojskowej (CIMIC)
      •   Grupa Wsparcia Psychologicznego (PSYOPS)
      •   Operacyjny Zespół Doradczo-Łącznikowy (OMLT)
      •    Zespół Odbudowy Prowincji Ghazni (PRT Ghazni)

Przebieg operacjiEdytuj

Operacja składała się z 2 faz:

  • kinetyczna – sprawdzanie przez polskich i afgańskich żołnierzy obiektów uznawanych za bazy rebeliantów. Polegało to na wysyłaniu żołnierzy w teren w dzień – tak aby Talibowie mogli ocenić ich siłę i spodziewany (w rzeczywistości fałszywy) kierunek natarcia – a następnie przerzucanie (z pomocą Mi-17 i Mi-24) części z nich w nocy do ośrodków niespodziewających się takiego ruchu partyzantów. Działania te były wsparte przez Amerykanów zarówno z powietrza (samoloty i śmigłowce szturmowe), jak i z lądu (siły oczyszczania dróg i rozminowania) – ponadto sąsiadujące z Task Force White Eagle Task Force Yukon zablokowały drogi prowadzące do prowincji Paktika.
  • niekinetyczna – polegała na rozdawaniu przez CIMIC i PSYOPS pomocy humanitarnej dla ludności cywilnej oraz sprawdzeniu jej potrzeb przez PRT, w celu zaplanowaniu niezbędnych inwestycji.

Operacja zakończyła się sukcesem - schwytano i przekazano Afgańczykom 29 Talibów, zarekwirowano broń i amunicję oraz zniszczono systemy łączności z innymi rejonami Afganistanu oraz Pakistanem. Jedyne straty alianckie to 3 polskich żołnierzy rannych w wyniku wjechania MRAP-a na minę.

BibliografiaEdytuj