Otwórz menu główne

Opowiadania indyjskie – zbiór opowiadań Jerzego Krzysztonia wydany w 1953 roku przez wydawnictwo PAX. Przedmowę do książki napisał Antoni Gołubiew. Książka zawiera słowniczek wyrazów obcych.

Opowiadania indyjskie
Autor Jerzy Krzysztoń
Typ utworu opowiadania
Wydanie oryginalne
Język polski
Data wydania 1953
Wydawca PAX

Pierwsze z opowiadań (Wspomnienie indyjskie) to debiut 18-letniego Krzysztonia (w 1949). Krzysztoń zwraca się w nim do pewnego Indusa: gdy będę odchodził w ostatnią życiu wędrówkę, staniesz przede mną, wysoki i jasny jak wtedy, z odrobiną świętości w dłoni, małym okruchem opłatka. I przełamiemy się, Ty z Południa i ja z Północy, w wielkiej ciszy, bez słów. Bo słowa są zbyteczne. Opowiadania zostały napisane w oparciu o przeżycia autora, który w 1942 roku wywieziony do Kazachstanu, ewakuowany wraz z armią Andersa w latach 1944-1947 przebywał w Indaich, a następnie w Ugandzie. Pobyt w Afryce został odzwierciedlony w opowiadaniach Ręce i Plantacja. Pozostałe opowiadania wiążą się ze wspomnienia z Indii. Krzysztoń pokazuje w nich przede wszystkim człowieka biednego, często bezsilnego, doświadczającego głodu. Ulica Chwringhee czy Białogeby rozgrywają się w Bombaju. Ostatnie z opowiadań przy pralniach mumbajskich koło Mahalakszmi ghatu, w 1942 roku, w czas, gdy Gandhi rzucił Brytyjczykom wyzwanie ogłaszając hasło Opuście Indie!.