Otwórz menu główne

Ortalionowy dziadek – polski krótkometrażowy film fabularny z 1968 roku w reżyserii Juliana Dziedziny.

Ortalionowy dziadek
Gatunek film sensacyjny
Rok produkcji 1968
Data premiery 12 stycznia 1981
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 25 min
Reżyseria Julian Dziedzina
Scenariusz Jerzy Urban
Główne role Tadeusz Białoszczyński
Zdjęcia Mikołaj Sprudin
Scenografia Anatol Radzinowicz
Kostiumy Ludwina Mannowa
Montaż Zenon Piórecki
Produkcja ZF Start
Wytwórnia WFF w Łodzi

Opis fabułyEdytuj

Pan Aleksander to nobliwy, starszy pan o nienagannych manierach, perfekcyjnym sposobie wysławiania się i eleganckim stroju. Otoczony szacunkiem i podziwem środowiska jako rzadki przedstawiciel starej szkoły dobrego wychowania. Jego pasja to brydż i związane z tym spotkania – wykwintne obiadki jakie regularnie urządza w swoim domu dla wąskiego grona uboższych przyjaciół. Nikt z nich nie zauważa z jaką uwagą pan Aleksander słucha co wieczór radiowej prognozy pogody na następny dzień, zwłaszcza czy będzie padało. Starszy pan za źródło swoich dochodów ma bowiem kradzieże popularnych i drogich w Polsce lat 60. płaszczy ortalionowych. Jego metoda jest bardzo prosta – wchodzi do kawiarni i opuszczając ją zabiera nie swój płaszcz. Nawet gdy zostanie przyłapany, tłumaczy się roztargnieniem i pomyłką. Elegancki i szarmancki nie wzbudza niczyich podejrzeń. Płaszcze odsprzedaje następnie paserowi Poniatowskiemu. Skala jego przestępczego procederu zwraca w końcu uwagę milicji, która sądząc, że ma do czynienia ze zorganizowaną szajką, organizuje obławę. Pan Aleksander zdaje sobie sprawę, że wpadka jest kwestią czasu i chce się wycofać, choćby na krótko. Jednak pokusa jest silniejsza – przechodząc ulicą obok kawiarni i widząc wiszące na wieszaku ortalionowe płaszcze, wchodzi do lokalu i ponownie próbuje ukraść jeden z nich. Tym razem wpada w ręce stróżów prawa.

RoleEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj