Otwórz menu główne

Ousanas – król Aksum, który władał około 325 roku. Przypuszcza się, że władca o imieniu Ousanas, które widnieje na odnalezionych monetach, oraz Ella Amida znany z późniejszych inskrypcji, legendarny władca to ta sama osoba, przy czym Ella Amida to prawdopodobnie imię tronowe, lub tytuł[1][2].

Ousanas
Ousanas, Ella Amida, Alameda
Nəgusä Nägäst
Ilustracja
Monety z podobizną króla Ousanasa.
Król Aksum
Okres od ok. 325
Poprzednik Wazeba
Następca Ezana

W swojej pracy z 1983 roku W.R.O. Hahn przypuszcza, że Ousanas, i Sembrutes, wzmiankowany na inskrypcji odnalezionej w Erytrei, to ta sama osoba, tę hipotezę wspomina Stuart Munro-Hay[3].

Monety OusanasaEdytuj

Jego wizerunek pojawiał się już na monetach jego poprzednka - Wazeby, stąd wypuszczony przypuszczenie, że pod koniec rządów poprzednika, panował razem z nim. Zachowało się bardzo wiele różnych monet z jego panowania. Miały one na sobie następujące napisy: Niech Ten (krzyż) cieszy państwo, Basileus Ousanas, Aksumski człowiek z Gisene, dzięki łasce Bożej, podziękowanie/eucharystia bogu/bogom(?). Wymienione treści monet, mogą wskazywać, że chrześcijaństwo powoli docierało do Aksum z Aleksandrii.

Monety z okresu rządów Ousanasa znaleziono w latach 90. XX wieku w Indiach[2].

Przybycie Św. FrumencjuszaEdytuj

Bardzo prawdopodobne jest to, że w czasie rządów Ousanasa, do Aksum przybyli, Frumencjusz i jego brat, Edezjusz. Byli oni chrześcijańskimi grekami, jednak pochodzili z Tyru. Prawdopodobnie dostali się do Aksum podczas sztormu, ich towarzysze na statku zginęli, a oni zostali sprzedani jako niewolnicy. Po ich uwolnieniu Frumencjusz rozpoczął misję ewangelizacyjną Aksum, a jego brat udał się z powrotem do Tyru/

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stuart Munro-Hay: Aksum: An African Civilization of Late Antiquity. Edinburgh: University Press, 1991. ISBN 978-0-7486-0106-6.
  2. a b Paul B. Henze: Layers of Time: A History of Ethiopia. C. Hurst & Co. Publishers, 2000. ISBN 978-1-85065-393-6.
  3. Stuart Munro-Hay: Excavations at Axum. Londyn: British Institute in Eastern Africa, 1989, s. 22.