Pierwsza Partia Łotwy

łotewska partia polityczna

Pierwsza Partia Łotwy (łot. Latvijas Pirmā Partija, LPP) – łotewskie ugrupowanie chrześcijańsko-demokratyczne, członek koalicji centroprawicowej rządzącej Łotwą (2002–2004; 2004–2009). Od 2007 część partii LPP/LC.

Pierwsza Partia Łotwy
Lider Ainārs Šlesers
Data założenia 25 maja 2002
Ideologia polityczna konserwatyzm, chrześcijańska demokracja
Poglądy gospodarcze liberalizm
Barwy      purpurowy      zieleń

HistoriaEdytuj

Pierwsza Partia Łotwy została założona 25 maja 2002 na bazie istniejących wcześniej ruchów i partii politycznych o profilu konserwatywnym i chrześcijańskim: „O duchowe odrodzenie na Łotwie” (łot. Par garīgo atdzimšanu Latvijā), Nowej Partii Chrześcijańskiej Ainārsa Šlesersa i Zjednoczenia Chrześcijańsko-Demokratycznego (Kristīgi demokrātiskās savienība, KDS). Na jej czele stanęli Ēriks Jēkabsons i Ainārs Šlesers. Partia opowiadała się przeciwko eksperymentom obyczajowym występującym w Europie Zachodniej. Występowała za zakazem przerywania ciąży, była również przeciwniczką rodzącego się ruchu homoseksualnego na Łotwie. Z jej inicjatywy zmieniony został art. 110 konstytucji Republiki Łotewskiej – zdefiniowano w nim małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny. W sferze gospodarczej opowiadała się za społecznie odpowiedzialną gospodarką rynkową oraz wspieraniem przedsiębiorców. Sprzeciwiała się dzieleniu społeczeństwa łotewskiego na klasy społeczne i narodowości, występując za integracją mniejszości rosyjskojęzycznej we wspólnym państwie. Domagała się od państwa prowadzenia polityki prorodzinnej.

W wyborach z 5 października 2002 uzyskała 9,6% głosów i objęła 10 mandatów w Sejmie. Weszła w skład czteropartyjnej koalicji rządzącej Łotwą delegując ministrów do rządów Einarsa Repšego (2002–2004), Indulisa Emsisa (2004) i Aigarsa Kalvītisa (2004–2007).

W październiku 2005 dotychczasowy przewodniczący i minister spraw wewnętrznych Ēriks Jēkabsons opuścił partię ze względu na zbyt bliskie związani z Borisem Bieriezowskim.

Do wyborów na jesieni 2006 partia poszła w sojuszu z Łotewską Drogą uzyskując 8,59% głosów i 10 mandatów (w tym 5 dla Łotewskiej Drogi). Ponownie weszła w skład rządzącej koalicji. Na początku 2007 doszło do politycznej fuzji obu ugrupowań, które przybrały nazwę LPP/LC, a w 2009 opuściły centroprawicową koalicję rządzącą.

BibliografiaEdytuj