Petro Boholubow

(Przekierowano z Piotr Bogolubow)

Petro Jakowycz Boholubow, ukr. Петро Якович Боголюбов, ros. Пётр Яковлевич Боголюбов, Piotr Jakowlewicz Bogolubow (ur. 25 listopada 1912 w Mikołajowie, Imperium Rosyjskie, zm. ?, ZSRR) – ukraiński trener piłkarski.

Petro Boholubow
Петро Боголюбов
Pełne imię i nazwisko Petro Jakowycz Boholubow
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1912
Mikołajów, Imperium Rosyjskie
Miejsce śmierci ZSRR
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1947–1949 Spartak Lwów
1951 Dynamo Lwów
1959–1960 Awanhard Tarnopol
1961 Chimik Siewierodonieck
1963 Ałga Frunze
1966 Irtysz Pawłodar
1968 Wołna Kyzyłorda
1969 Hranit Tetiuche
1970 Uralec Uralsk

Kariera trenerskaEdytuj

Urodził się w Mikołajowie w rodzinie robotniczej. Ukończył 6 klas szkoły robotniczej i szkołę zawodową. W latach 1928–1931 studiował w technikum morskim. Po zakończeniu służby wojskowej rozpoczął pracę w zakładzie jako główny kontroler. Od 1938 roku sędziował mecze, obsługując miejskie rozgrywki piłkarskie. W przeddzień niemieckiej okupacji pomagał kopać okopy w pobliżu miejscowości Sebino. Podczas Wielkiej wojny ojczyźnianej pracował w fabryce "Stocznia Północna", a jednocześnie był członkiem podziemnej organizacji "Patrioci Ojczyzny", która działała w Mikołajowie. W czerwcu 1945 roku został zatrudniony jako mechanik garażu warsztatu nr 15 zakładu 445 (im. 61. komunardów), a od 16 czerwca tego samego roku pracował jako instruktor-metodolog dobrowolnego towarzystwa sportowego "Sudnobudiwnyk". W grudniu 1946 roku otrzymał republikańską kategorię sądową.

Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął karierę trenerską. 2 czerwca 1947 roku po zwolnieniu z zakładu udał się na dwuletnie kursy trenerskie w Moskwie. Równolegle ze studiami w latach 1947–1949 pracował jako kierownik zespołu Spartak Lwów. W 1951 r kierował inną lwowską drużyną Dynamo Lwów. Od połowy 1959 do końca 1960 trenował Awanhard Tarnopol. W 1961 stał na czele Chimik Siewierodonieck. W 1963 prowadził kirgiski klub Ałga Frunze[1]. Na początku 1966 objął prowadzenie Irtysza Pawłodar[2], z którym pracował do września 1966 roku. W 1968 (do sierpnia) kierował klubem Wołna Kyzyłorda[3]. W 1970 stał na czele Uralca Uralsk[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj