Otwórz menu główne

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie – polska ustawa, uchwalona przez Sejm RP, regulująca kwestie prawne związane z działalnością notariuszy.

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie
Data wydania 14 lutego 1991
Miejsce publikacji  Polska, Dz.U. z 1991 r. nr 22, poz. 91
Tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 540
Data wejścia w życie 22 kwietnia 1991
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji działalność notariuszy
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2019 r. poz. 730
Wejście w życie ostatniej zmiany 4 maja 2019
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa określa:

  • zasady powoływania i odwoływania notariuszy
  • prawa i obowiązki notariuszy
  • strukturę organizacyjną i kompetencje samorządu notarialnego
  • zasady nadzoru nad notariatem
  • zasady odpowiedzialności notariuszy za szkody
  • zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej notariuszy
  • prawa i obowiązki aplikantów i asesorów notarialnych
  • zasady przetwarzania danych osobowych przez notariuszy
  • zasady dokonywania czynności notarialnych
  • zasady sporządzania aktu notarialnego i aktów poświadczenia dziedziczenia
  • zasady poświadczania dokumentów notarialnych
  • zasady sporządzania wypisów, wyciągów i odpisów aktów notarialnych.

NowelizacjeEdytuj

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2019 roku[1].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. z 2019 r. poz. 730)