Otwórz menu główne

Produkcja niezakończona

Produkcja niezakończona – pojęcie z dziedziny rachunkowości finansowej, obejmujące tę część produkcji podmiotu gospodarczego, która w danym okresie rozliczeniowym (miesiącu), nie została zakończona i sprzedana w postaci wyrobów gotowych, przy jednoczesnym poniesieniu nakładów finansowych – np. na zakup materiałów, wynagrodzenia pracowników itp. Występowanie takiego zjawiska charakteryzuje m.in. przedsiębiorstwa, w których:

  • tworzenie wyrobu gotowego wymaga procesów technologicznych trwających dłużej niż miesięczny okres rozliczeniowy (np. budowa drogi)

lub

  • produkcja ma charakter ciągły, a nakłady poniesione na niezakończoną produkcję są istotne z punktu widzenia rzetelnej prezentacji wyniku finansowego przedsiębiorstwa.

W efekcie procesu wytwórczego na koniec miesiąca powstają:

  1. wyroby gotowe (ta część z nich, którą przekazano odbiorcy i wystawiono fakturę, nosi nazwę produkcji sprzedanej)
  2. półfabrykaty lub produkcja w toku

Prawidłowe rozliczenie produkcji niezakończonej jest warunkiem koniecznym do ustalenia zmiany stanu produktów, która w danym okresie rozliczeniowym wpływa na wynik na sprzedaży przedsiębiorstwa. W tym celu powinno się rozdzielić koszty produkcji na koszt wytworzenia wyrobów gotowych i koszt produkcji niezakończonej[1].

Termin produkcja niezakończona może dotyczyć zarówno produktów materialnych (np. wytwarzanie samochodów), jak i niematerialnych (np. usługi remontowe statków).

PrzypisyEdytuj

  1. Ryszard Stadtmüller: Rachunkowość w przedsiębiorstwie przemysłowym, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa – Wrocław 1981, ​ISBN 83-01-02431-3​, s.183

BibliografiaEdytuj

  • Ryszard Stadtmüller: Rachunkowość w przedsiębiorstwie przemysłowym, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa – Wrocław 1981, ​ISBN 83-01-02431-3
  • Maria Sierpińska, Tomasz Jachna: Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, wyd. II Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 1995, ​ISBN 83-01-11187-9