Przybycie tytanów

Przybycie tytanów (wł. Arrivano i titani, franc. Les Titans) – włosko-francuski film komediowy miecza i sandałów z 1962 roku w reżyserii Duccio Tessariego, stanowiący parodię ówczesnych włoskich filmów z gatunku peplum[1].

Przybycie tytanów
Arrivano i titani
Ilustracja
Scena z filmu
Gatunek

komedia, przygodowy, fantasy

Rok produkcji

1962

Data premiery

4 maja 1962
wrzesień 1965 (Polska)

Kraj produkcji

Włochy
Francja

Język

włoski

Czas trwania

110 min

Reżyseria

Duccio Tessari

Scenariusz

Ennio De Concini
Duccio Tessari

Główne role

Pedro Armendáriz
Giuliano Gemma
Antonella Lualdi

Muzyka

Carlo Rustichelli

Zdjęcia

Alfio Contini

Scenografia

Ottavio Scotti
Carlo Gentili

Kostiumy

Vittorio Rossi

Montaż

Maurizio Lucidi

Produkcja

Franco Cristaldi
Alexandre Mnouchkine

Wytwórnia

Vides Cinematografica
Les Films Ariane

Dystrybucja

Incei Film
Filmédis

ObsadaEdytuj

  • Pedro Armendáriz – Kadmos
  • Emilio Cigoli – Kadmos (głos)
  • Giuliano Gemma – Krios
  • Cesare Barbetti – Krios (głos)
  • Antonella Lualdi – Hermiona
  • Rita Savagnone – Hermiona (głos)
  • Jacqueline Sassard – Antiope
  • Maria Pia Di Meo – Antiope (głos)
  • Serge Nubret – Rator
  • Pino Locchi – Rator (głos)
  • Gérard Sety – Achilles
  • Tanya Lopert – Licinia
  • Fiorella Betti – Licinia (głos)
  • Ingrid Schoeller – Emerata
  • Rosetta Calavetta – Emerata (głos)
  • Franco Lantieri – Tarete
  • Isarco Ravaioli – Centinela
  • Fernando Rey – arcykapłan
  • Monica Berger – Sisera
  • Ileana Grimaldi – Lawinia
  • Luisa Rispoli – Marcja
  • Erika Spaggiari – Dejanira
  • Isarco Ravaioli – kapitan straży
  • Carlo Romano – kapitan straży (głos)

PremieraEdytuj

Przybycie tytanów miało premierę we Włoszech 4 maja 1962 roku[2]. We Francji z kolei został wydany 31 sierpnia 1962 roku[3].

Polska premiera odbyła się we wrześniu 1965 roku i była dystrybuowana z dokumentem Gruźlica ciągle groźna produkcji WFO[4].

OdbiórEdytuj

Janusz Skwara na łamach „Filmu” dał negatywną recenzję, określając Przybycie tytanów „filmowym cyrkiem” i „tanią sensacją”. Krytykował Tessariego za wahanie się co do zrobienia z filmu parodii czy jednak filmu poważnego[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Janusz Skwara. Cyrk braci tytanów. „Film”. 42, s. 4–5, 1965-10-17. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe. 
  2. Roy Kinnard, Tony Crnkovich: Italian Sword and Sandal Films, 1908-1990. Jefferson (Kalifornia Północna): McFarland & Company, 2017, s. 163. ISBN 978-1-4766-6291-6.
  3. Arrivano i titani (1960) Duccio Tessari (fr.). Cinema. [dostęp 2021-08-28].
  4. Idziemy do kina. „Film”. 38, s. 15, 1965-09-19. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe. 

Linki zewnętrzneEdytuj