Rajmund Emanuel Hanke (ur. 25 grudnia 1938 w Zabrzu–Pawłowie, zm. 9 lipca 2012) – polski działacz kulturalny, społeczny i polityczny związany z Górnym Śląskiem, wiceprezydent Chorzowa (1975–1980), kierownik literacki Teatru Rozrywki w Chorzowie (1982–1985), twórca literatury i badacz śpiewactwa śląskiego, prezes katowickiego oddziału Polskiego Związku Chórów i Orkiestr.

Rajmund Hanke
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1938
Zabrze
Data śmierci 9 lipca 2012
Zawód, zajęcie literat, folklorysta, działacz społeczny
Alma Mater Uniwersytet Śląski
Partia Stronnictwo Demokratyczne
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia z dziedziny pedagogiki pracy kulturalno-oświatowej w cieszyńskiej filii Uniwersytetu Śląskiego. Pracował jako bosman w Czechosłowackiej Żegludze po Łabie i Odrze, był także wiceprezesem Izby Rzemieślniczej w Katowicach. Zatrudniony na stanowiskach partyjnych (m.in. jako dyrektor Wydziału Ekonomicznego Wojewódzkiego Komitetu SD w Katowicach) oraz państwowych (od 1982 dyrektor Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach). W okresie 1975–1981 sprawował funkcję wiceprezydenta Chorzowa, był także kierownikiem literackim Teatru Rozrywki w Chorzowie (1982–1985) oraz dziennikarzem w „Polsce Zachodniej”. Na początku lat 90. był przewodniczącym Miejskiego Komitetu SD w Chorzowie[1].

Należał do Związku Literatów Polskich oraz Polskiego Związku Chórów i Orkiestr (pełnił m.in. obowiązki prezesa oddziału w Katowicach, a wcześniej również wiceprezesa Zarządu Głównego).

Był autorem licznych prac poświęconych dziejom Górnego Śląska, jednak przede wszystkim koncentrował się na badaniu dziejów Chorzowa oraz historii i teraźniejszości śpiewactwa górnośląskiego – był autorem licznych prac z tej dziedziny.

W 2004 otrzymał Nagrodę im. Wojciecha Korfantego nadaną przez Związek Górnośląski[2], a w 2005 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[3] i Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4]. Został nagrodzony tytułem Chorzowianina Roku 2008[5].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Poszukuję mego przyjaciela, „Iskry”, Warszawa 1969.
  • Kartki z historii chorzowskiej organizacji Stronnictwa Demokratycznego, Wydawnictwo „Epoka”, Warszawa 1974
  • Wielkie dni łotrów (zbiór prozy science-fiction), „Iskry”, Warszawa 1980. ​ISBN 83-207-0241-0
  • Polska droga Chorzowa: opowieści z dziejów Chorzowa, Stowarzyszenie Miłośników Chorzowa im. Juliusza Ligonia, Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego, Chorzów 1988
  • Śląsk śpiewa: dzieje polskiego śpiewactwa Górnego Śląska, Muzeum Śląskie w Katowicach, Katowice 1991
  • Silesia cantat: dzieje polskiego śpiewactwa kościelnego na Śląsku, Muzeum Śląskie, Katowice 1996
  • Słownik polskiego śpiewactwa Górnego Śląska od Wiosny Ludów do przełomu tysiącleci, Śląska Biblioteka Muzyczna, Katowice 2001. ​ISBN 83-907243-3-2

PrzypisyEdytuj

  1. Dość dyskryminacji Śląska i Chorzowa, „Głos Górnośląski” z 27 kwietnia-3 maja 1990, s. 3
  2. Laureaci Nagrody im. Wojciecha Korfantego w l. 2001 - 2010, zg.org.pl [dostęp 2016-11-03].
  3. M.P. z 2005 r. nr 78, poz. 1088.
  4. Minister Kultury w Katowicach. slaskie.pl, 15 września 2005. [dostęp 2012-12-13].
  5. Informacja na portalu miejskim Chorzowa

BibliografiaEdytuj