Rejon mohylowski

Rejon mohylowskijednostka administracyjna w składzie obwodu winnickiego Ukrainy.

mohylowski
Rejon
Herb Flaga
herb rejonu mohylowskiego flaga rejonu mohylowskiego
Państwo  Ukraina
Siedziba Mohylów Podolski
Powierzchnia 930 km²
Populacja (2019)
• liczba ludności

32 006[1]
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Powstał w 1925. Ma powierzchnię 930 km2 i liczy około 32 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Mohylów Podolski.

W skład rejonu wchodzą 1 miejska rada oraz 27 rad wiejskich, obejmujących 50 wsi i 3 osady.


Miejscowości rejonuEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Чисельність населення (за оцінкою) на 1 вересня 2019 року // Головне управління статистики у Вінницькій області
  2. Bandyszówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  3. Bernaszówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  4. Borszczowce, gm. Ozarzyńce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  5. Bronica w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  6. Chońkowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  7. Izraiłówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  8. Hryhorówka (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  9. Gruszka nad Murafą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  10. Iraklówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  11. Iwonówka (w kluczu smotryckim Potockich)
  12. Jaruga (2) pow. jampolski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  13. Jastrzębna nad Ladawą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  14. Jurkowce nad Serebryją w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  15. Karpówka nad Derłą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  16. Konewa, gm. Ozarzyńce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  17. Kozłów, par. Jaryszów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  18. dawniej Iliaszowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  19. Krzeczanówka nad Nemiją w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  20. Kukawka Wielka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  21. Ladawa w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  22. Łomozowa w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  23. Lipczany w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  24. Mierzwińce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  25. Nagórzany (2) wś nad Dniestrem w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  26. Niemija w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  27. Olczydajów (2) Niższy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  28. Helenówka (3), pow. jampolski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  29. Zbigniew Hauser: Dawne zapomniane polskie rezydencje na Ukrainie (III). nimoz.pl. [dostęp 11.08.2016].
  30. Pilipy (3) nad Bronicą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  31. Sadkowce (2) nad Dniestrem w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  32. Sadki (3) nad Łozową w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  33. Sadowa nad Derłą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  34. Serebryja w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  35. Jaryszowska słoboda w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  36. Sobotówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  37. Suhaki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  38. Strusowe, wś, powiat mohylowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  39. Szliszkowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  40. Tarasówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  41. Wojewodczyńce nad Derłą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIII: Warmbrun – Worowo. Warszawa 1893.
  42. Żerebełówka nad Ladawą w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.