Rejon starokonstantynowski

Rejon starokonstantynowski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

starokonstantynowski
Rejon
Herb Flaga
herb rejonu starokonstantynowskiego flaga rejonu starokonstantynowskiego
Państwo  Ukraina
Siedziba Starokonstantynów
Powierzchnia 1210 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności

28 483[1]
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon utworzony w 1923 z części powierzchni dawnych powiatów powiatu starokonstantynowskiego i zasławskiego, ma powierzchnię 1210 km² i liczy około 29 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Starokonstantynów.

Na terenie rejonu znajdują się 1 miejska rada i 30 silskich rad, obejmujących w sumie 97 miejscowości.

Miejscowości rejonuEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Чисельність населення (за оцінкою) на 1 квітня 2017 року // Головне управління статистики у Хмельницькій області
  2. Łaszki 2.), wś, powiat zasławski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  3. Łaszki 2.), wś, powiat zasławski, gm. Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  4. Hryhorówka (3), powiat starokonstantynowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  5. Hrehorówka, pow. starokonstantynowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  6. Napadówka 4.), par. Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  7. Napadówka 2.), par.Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  8. Niemierzyńce, 6.) wś, wś, przy źródłach rzeki Ikwy, powiat starokonstantynowski (roku 1886)
  9. Niemierzyńce, 2.) wś, powiat starokonstantynowski, gm. Skoworodki (r. 1902)
  10. Orzechówka, wś, pow. zasławski, gm. Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  11. Pisarzówka 7.) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  12. Semerynki, pow. starokonstantynowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.