Rozesłanie (liturgia)

część katolickiej mszy

Rozesłanie – część katolickiej mszy. W zwyczajnej formie rytu rzymskiego następuje po błogosławieństwie końcowym i jest ostatnim elementem liturgii (po rozesłaniu kapłan i usługujący odchodzą do zakrystii), natomiast w formie nadzwyczajnej poprzedza błogosławieństwo, a po nim następuje jeszcze Ostatnia Ewangelia.

Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego
(Missale Romanum 1962)
Zwyczajna forma rytu rzymskiego
(Missale Romanum 2002/2008)
Kapłan: Dominus vobiscum. Kapłan: Dominus vobiscum. Kapłan: Pan z wami.
Wierni: Et cum spiritu tuo. Wierni: Et cum spiritu tuo. Wierni: I z duchem twoim.
Diakon lub kapłan: Ite, missa est. lub: Benedicamus Domino.
Wierni: Deo gratias.
Kapłan (cicho): Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium servitutis meae: et praesta, ut sacrificium quod oculis tuae maiestatis indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique, et omnibus pro quibus illud obtuli, sit te miserante propitiabile. Per Christum Dominum nostrum. Amen. brak
Kapłan: Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (+), et Spiritus Sanctus. Kapłan: Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (+), et Spiritus Sanctus. Kapłan: Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn (+), i Duch Święty.
Wierni: Amen. Wierni: Amen. Wierni: Amen.
Diakon lub kapłan: Ite, missa est.
lub: Ite, ad Evangelium Domini annuntiandum.
lub: Ite in pace, glorificando vita vestra Dominum.
lub: Ite in pace.
Diakon lub kapłan: Idźcie, Ofiara spełniona.
lub: Idźcie, by głosić Ewangelię Pańską.
lub: Idźcie w pokoju, chwaląc waszym życiem Pana.
lub: Idźcie w pokoju.
Wierni: Deo gratias. Wierni: Bogu niech będą dzięki.

W Mszale rzymskim dla diecezji polskich formułę Ite, missa est przetłumaczono jako Idźcie w pokoju Chrystusa, zaś we wcześniej obowiązującym wydaniu studyjnym z 1979 roku jako Idźcie, Ofiara spełniona[1]. Rubryki nie przewidują stosowania innych formuł rozesłania niż podane w mszale.

Formułę rozesłania wypowiada diakon, a w razie jego nieobecności – celebrans[2].

Od Wigilii paschalnej do 2. niedzieli wielkanocnej (Niedzieli Białej) oraz w uroczystość Zesłania Ducha Świętego do formuły rozesłania oraz odpowiedzi wiernych dodaje się podwójną aklamację Alleluja.

Jeżeli po liturgii następuje inne nabożeństwo, opuszcza się obrzędy zakończenia, a zatem i rozesłanie[3].

W formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego jako formułę rozesłania stosuje się Ite, missa est; jedynie gdy po mszy następuje np. procesja, mówi się Benedicamus Domino. Przed zmianami z 1960 roku we mszach, w których odmawia się hymn Gloria in excelsis Deo, jako formułę rozesłania stosowało się Ite, missa est, zaś w pozostałych mszach, a także, gdy po mszy następuje procesja, mówiło się Benedicamus Domino. We mszach za zmarłych (Requiem) zamiast rozesłania odmawia się Requiescant in pace (Niech odpoczywają w pokoju). Wierni odpowiadają: Amen, a końcowe błogosławieństwo opuszcza się i od razu następuje Ostatnia Ewangelia[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ireneusz Bakalarczyk: Idźcie w pokoju Chrystusa. W: Msza święta – rozumieć, aby lepiej uczestniczyć. Poznań: Hlondianum, 2013, s. 489-492. ISBN 978-83-62959-80-8.
  2. Błogosławieństwo i rozesłanie. [dostęp 2019-01-04].
  3. Liturgia - piękno i zakorzenienie. [dostęp 2019-01-04].
  4. Wezwanie do rozejścia się. W: Michael Kunzler: Liturgia Kościoła. Poznań: Pallottinum, 1999, s. 397. ISBN 83-7014-349-0.