Otwórz menu główne

Samuel Cunge (ur. 18 czerwca 1865 w Koninie, zm. 20 października 1942 w Warszawie) – polski lekarz-chirurg żydowskiego pochodzenia.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Koninie w rodzinie żydowskiej, jako syn Jakuba Cunge. Ukończył czteroklasową szkołę w Koninie, następnie uczęszczał do gimnazjum w Kaliszu, które ukończył w 1887 roku. Studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim; dyplom uzyskał 20 grudnia 1893 roku.

Następnie pracował jako chirurg w ambulatorium lecznicy rosyjskiego Czerwonego Krzyża przy ulicy Smoczej, prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Elżbiety. Następnie zatrudniony w Klinice Chirurgii UW, od stycznia 1900 do końca grudnia 1905 jako asystent nadetatowy w klinice szpitalnej, potem wydziałowej. W 1905 roku wysłany jako chirurg wojskowy na Daleki Wschód, w związku z wojną rosyjsko-japońską. W 1906 roku został kierownikiem lecznicy rosyjskiego Czerwonego Krzyża. Po I wojnie światowej prowadził wolną praktykę, z czasem musiał jednak porzucić chirurgię na rzecz interny, ponieważ cierpiał na zaćmę.

Żonaty z Hendą Heleną z Krantzów, miał syna Jakuba Mieczysława (1908-1942), lekarza, neurologa. Jego gabinet lekarski i mieszkanie znajdywały się przy ulicy Chłodnej 34[1]. Podczas okupacji zarekwirowano mu mieszkanie, przydzielono jeden pokój w którym mieszkał z żoną i rodziną syna. W getcie warszawskim mieszkali przy ulicy Dzielnej 32. Cała rodzina zginęła. Samuel Cunge został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej. R. Olesiński, W. Merkel i S-ka 1924/25 s. 197
  2. Grób Samuela Cunge w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie

BibliografiaEdytuj