Otwórz menu główne

Siekańce - drobne kawałki ołowiu lub żelaza którymi nabijano garłacze lub działa np. szrotownice; służyły do rażenia z małej odległości siły żywej nieprzyjaciela. Używany przez wojsko jako pocisk w czasach poprzedzających produkcję śrutu.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 201. ISBN 83-86028-01-7.
  • Słownik współczesnego języka polskiego tom 2. Warszawa: Reader‘s Digest Przegląd Sp. z o.o., 1998, s. 309. ISBN 83-909366-3-1.