Sillŭk sa

Sillŭk sa (신륵사 Klasztor Boskiego Jarzma ) – koreański klasztor.

Sillŭk sa 신륵사
Poun sa
Ilustracja
Fragment klasztoru
Państwo  Korea Południowa
Miejscowość miasto Yŏju
Rodzaj klasztoru Klasztor buddyjski
Właściciel chogye
Typ zakonu męski
Założyciel klasztoru Wŏnhyo
Materiał budowlany drewno
Data budowy ok. 680
Położenie na mapie Korei Południowej
Mapa konturowa Korei Południowej, u góry znajduje się punkt z opisem „Sillŭk sa 신륵사”
Ziemia37°17′51″N 127°39′41″E/37,297500 127,661389

Historia klasztoruEdytuj

Klasztor został wybudowany ok. 680 roku w miejscu, w którym rzeka Hangang omija podstawę góry Pongmi, przez wybitnego mnicha Wŏnhyo. Położenie klasztoru jest zupełnie wyjątkowe dla starych świątyń. Sillŭk sa nie znajduje się bowiem w odległym górskim rejonie na zboczu góry, tylko zbudowany jest nad rzeką na rozległej piaszczystej plaży a przed nim znajdują się szerokie pola. To wyjątkowe miejsce jest uważane także za najpiękniejsze w prowincji Kyŏnggi. Sceneria jest tak piękna, że nawet w okresie prześladowań buddyzmu, konfucjański intelektualista Kim Byeong-ik napisał: "Nawet konfucjanista nie powinien nigdy negować piękna Sillŭk sa!"[1]. Jest to jedyny nadrzeczny klasztor w Korei.

Klasztor ten niezwykle mocno wrósł w historię i kulturę regionu. Nawet w okresie prześladowania buddyzmu przez konfucjańską dynastię Yi (Chosŏn), klasztor cieszył się protekcją ze strony dworu królewskiego i mógł się dalej rozwijać. Na jego terenie znajduje się siedem Skarbów oraz jedna Lokalna Cenna Kulturalna Wartość prowincji[2].

Klasztor stał się słynny w Korei, gdy w 1376 roku wszedł w nim w nirwanę (zmarł) słynny mistrz sŏn Naong Hyegun (1320-1376). W 1382 roku zebrało się w tym klasztorze ponad dwustu uczniów mistrza z całej Korei na ceremonii poświęconej jego śmierci[3].

Po śmierci mistrza w klasztorze powstało wiele nowych budynków. Z królewskiego rozkazu wybudowano Pawilon Tripitaki (Taejanggak). Żona króla Sejo, królowa Chŏnghi, przyjęła klasztor za swoją główną świątynię i przyczyniła się do niebywałego rozwoju klasztoru[4].

W tym klasztorze drukowano także Tripitakę.

Znane obiekty[5]Edytuj

  • Chosadang (Gmach Dawnych Mistrzów), zawiera m.in. portrety Naonga, Muhaka Chach'o i Chigonga (zm. 1363) - Skarb nr 180
  • Kamienny dzwon (pudo, w której złożono kości mnicha Naonga) - Skarb nr 228
  • Oktagonalna kamienna latarnia z szarego marmuru - Skarb nr 231
  • Sześciokondygnacyjna pagoda (stupa) z cegieł - Skarb nr 226
  • Siedmiokondygnacyjna pagoda (stupa) z marmuru - Skarb nr 225
  • Pomnik z 1383 roku poświęcony historii zbioru (biblioteki) sutr - Skarb nr 230
  • Kamienna stela - Skarb nr 229
  • Bŏmjong-gak (Pawilon bębna)
  • Pomnik generała Won Ho

Adres klasztoruEdytuj

  • 282 Cheonsong-dong Yeoju-si, Gyeonggi-do, Korea Południowa

BibliografiaEdytuj

  • Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Eastward Books, Seul, Korea, str. 330 ​ISBN 89-952155-4-2

PrzypisyEdytuj

  1. koreatemple.net - Ce site est en vente! - Portail d'informations, eng.koreatemple.net [dostęp 2017-11-20].
  2. koreatemple.net - Ce site est en vente! - Portail d'informations, eng.koreatemple.net [dostęp 2017-11-20].
  3. Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Str. 154
  4. koreatemple.net - Ce site est en vente! - Portail d'informations, eng.koreatemple.net [dostęp 2017-11-20].
  5. :: Buddhist Travel ::, www.buddhistravel.com [dostęp 2018-05-21].

GaleriaEdytuj