Romans (historyczny gatunek literacki): Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
{{Linki}}
'''Romans''' to jeden z [[gatunek literacki|gatunków literackich]]. Jest to dłuższy utwór narracyjny, pisany [[proza|prozą]] lub [[wiersz]]em, najczęściej [[wątek|jednowątkowy]], obfitujący w zawikłania sytuacyjne, [[intryga|intrygi]], nieprawdopodobne wydarzenia i zbiegi okoliczności. Tematyka najczęściej ma charakter awanturniczo-miłosny.
 
Rodzaje romansu: historyczny, dydaktyczny, błazeński, [[religia|religijny]], [[dwór|dworski]], heroiczno-miłosny, [[wychowanie|wychowawczy]], historii sekretnych.
Romans nalezy do literatury popularnej, choć istniał także w wersji rycerskiej ([[literatura francuska]] i prowansalska w [[XII w.|XII]]-[[XV w.|XV]] w.). Podejmował różne tematy, od życia codziennego po bohaterskie czyny i perypetie kochanków, na ogół w tonie dalekim od heroicznego patosu i powagi - pełnym [[humor|humoru]], groteski, a nawet błazenady, wykorzystujac wielowiekowe (od [[starożytność|starożytności]]) wzorce i [[schemat|schematy]] przekształcane i dostosowywane do nowych okoliczności.
 
Poczatki romansu przypadaja na ostatni okres [[epoka hellenistyczna|epoki hellenistycznej]] ([[III w. p.n.e.| III]]-[[I w. p.n.e.|I w. p.n.e.]]). W [[starożytna Grecja|starożytnej Grecji]] były to utwory prozaiczne, miłosne i fantastyczno-podróżnicze, posługujace się z reguły motywem rozłąki kochanków, którzy na koniec spotykają się i żyją długo i szczęśliwie. Romans był popularny również w [[starożytny Rzym|starożytnym Rzymie]]- m.in. Satyryki Petroniusza i Metamorfozy albo Złoty osioł Apulejusza z Madaury ([[II w. p.n.e.]]).
 
Rozkwit przeżył w literaturze bizantyjskiej i w późnym [[średniowiecze|średniowieczu]], kiedy to obok nawiązań do antyku sięgano po wątki [[biblia|biblijne]], apokryficzne i hagiograficzne (żywoty świetych), orientalne, zaczerpnięte ze starofrancuskiej pieśni bohaterskiej (chansons de geste) i zbiorów anegdot biograficznych.
Anonimowy użytkownik