Eugeniusz de Beauharnais: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
* syn Maksymilian osiadł w [[Rosja|Rosji]] i ożenił się z wielką księżną [[Maria Nikołajewna Romanowa (księżna Leuchtenbergu)|Marią Nikołajewną]], córką cara [[Mikołaj I Romanow|Mikołaja I]], otrzymując od teścia tytuł "książę Romanowski, Cesarska Wysokość" i zakładając dynastię, która odegrała w dziejach Rosji ważną rolę do chwili upadku caratu w roku [[1917]].
 
Sam Eugeniusz otrzymał od teścia tytuł księcia (''Herzog'') Leuchtenbergu i [[Eichstätt (Bawaria)|Eichstätt]]. Po roku [[1815]] nie zajmował się – na żądanie teścia – sprawami francuskimi i poświęcił się życiu rodzinnemu i administracji swych dóbr. Z jego potomków linia nosząca tytuł książę Romanowski wygasła po mieczu w [[1974]] ze śmiercią księcia Sergiusza Romanowskiego, który zmarł [[bezdzietność|bezdzietnie]] na wygnaniu wew FrancjiRzymie. Inni potomkowie wrócili pod koniec XIX wieku do nazwiska Beauharnais i Leuchtenberg: Mikołaj Maksymilianowicz Romanowski, wnuk Eugeniusza, ([[1843]]–[[1891]]) miał dwóch naturalnych synów z mężatką, Nadieżdą Akinfow z domu Annenkow. Po uzyskaniu przez nią rozwodu poślubił ją [[1879]], po czym car [[Aleksander III Romanow|Aleksander III]] nadał jej oraz synom: Mikołajowi ([[1868]]–[[1928]]) i Jerzemu ([[1872]]–[[1929]]) rosyjski tytuł hrabiów Beauharnais. Car [[Mikołaj II Romanow|Mikołaj II]] podniósł ich [[1890]] do rangi książąt Imperium Rosyjskiego z nazwiskiem Leuchtenberg i tytulaturą "Jaśnie Oświeconych". Ta linia kwitnie do dziś dnia.
 
Eugeniusz de Beauharnais zmarł nagle na [[Udar mózgu|apopleksję]] w 43. roku życia i został pochowany w [[Kościół św. Michała w Monachium|kościele św. Michała w Monachium]]. Wzniesiono mu tam pomnik dłuta [[Bertel Thorvaldsen|Thorvaldsena]].
Anonimowy użytkownik