Mariusz Stanisław Jaskólski: Różnice pomiędzy wersjami

[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Mathiasrex (dyskusja | edycje)
kat.
Konarski (dyskusja | edycje)
→‎Kariera wojskowa: drobne merytoryczne
Linia 10:
== Kariera wojskowa ==
 
W 1651 roku walczył przeciw kozakom pod rozkazami [[Mikołaj Potocki (kasztelan krakowski)|Mikołaja Potockiego]]. Odznaczył się w bitwie pod Białocerkwią. Brał udział w bitwach [[bitwa pod Korsuniem|pod Korsuniem]], [[bitwa pod Beresteczkiem|Beresteczkiem]] i [[bitwa pod Ochmatowem (1655)|Ochmatowem]], a także w [[Oblężenie Kamieńca Podolskiego (1652)|obronie]] [[Kamieniec Podolski|Kamieńca Podolskiego]] w [[1652]]. W latach [[1654]]-[[1655]] trzykrotnie posłował do chanów krymskich w Bakczyseraju doprowadzając w kwietniu 1654 roku do zawarcia sojuszu z [[Islam III Girej|Islamem III Girejem]] przeciw [[Kozacy|Kozakom]] i [[Carstwo Rosyjskie|Carstwu Rosyjskiemu]] oraz sprowadzając posiłki [[Tatarzy|Tatarów]]<ref>[[Ludwik Kubala]], [http://dlibra.bibliotekaelblaska.pl/dlibra/docmetadata?id=21493 ''Wojna moskiewska R. 1654 - 1655''] Warszawa 1910, s. 137 - 143.</ref>. Przyczynił się do przybycia do Polski oddziałów chana [[Mehmed IV Girej|Mehmeda IV Gireja]] na czele ordy, która w 1655 roku zmusiła [[Bohdan Chmielnicki|Chmielnickiego]] do poddania się [[Jan Kazimierz|Janowi Kazimierzowi]] po [[Bitwa pod Jezierną|bitwie pod Jezierną]]. Należał do [[konfederacja tyszowiecka|konfederacji tyszowieckiej]]. W [[1657]] roku posłował do Turcji oraz Moskwy. W imieniu Rzeczypospolitej żądał ukarania [[Jerzy II Rakoczy|Rakoczego]] za najazd na Polskę w 1657<ref>Ludwik Kubala [http://scans.library.utoronto.ca/pdf/5/32/wojnabrandenburs00kubauoft/wojnabrandenburs00kubauoft.pdf ''Wojna brandenburska''] Lwów 1910 s. 184. Sprawozdanie Jaskólskiego do [[podkanclerzy koronny|podkanclerzego koronnego]] ze [[Stambuł]]u 18 sierpnia 1657, tamże s. 433 - 435. </ref>. W [[1659]] roku został marszałkiem [[Konfederacja żołnierska|konfederacji wojskowej]] żądającej zapłaty zaległego [[żołd]]u<ref>Ludwik Kubala [https://archive.org/details/wojnyduskieipokj00kuba ''Wojny duńskie''], Lwów 1922, s. 198n, 233 i 601 - 604. Żądania zostały częściowo zaspokojone, jednak dwa lata później powstały [[Związek Braterski]] i [[Związek Święcony]], mające prócz finansowych także polityczne cele.</ref>, otrzymał od Sejmu [[Emfiteuza|emfiteuzę]] dóbr [[Stulno|Stulna]]<ref>''Urodzonemu Jaskólskiemu Strażnikowi wojskowemu emphyteusis'', [[Volumina Legum]], [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=64550 t. 4], s. 285, f. 612.</ref>. W [[1660]] roku brał udział w bitwach pod [[bitwa pod Lubarem|Lubarem]] i [[bitwa pod Cudnowem|Cudnowem]], gdzie został ranny. W czasie [[rokosz Lubomirskiego|rokoszu Lubomirskiego]] stał po stronie króla [[Jan Kazimierz|Jana Kazimierza]]. Od króla otrzymał dobra Czaple w województwie Podolskim i został kasztelanem Sanockim. W [[1673]] roku brał udział w [[Bitwa pod Chocimiem (1673)|bitwie pod Chocimiem]]. Elektor [[Jan III Sobieski|Jana III Sobieskiego]] z [[województwo ruskie|województwa ruskiego]] w [[1674]] roku<ref>Volumina Legum, [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=65094 t. 5], Petersburg 1860, s. 153.</ref>.
 
Jego żoną została Zofia Koniecpolska - córka Aleksandra Koniecpolskiego - (ok. 1585 - ok. 1630) podkomorzyca sieradzkiego.