Kordyt: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 4 bajty ,  9 lat temu
brak opisu edycji
'''Kordyt''' – rodzaj prochu [[nitroceluloza|nitrocelulozowego]] (materiału miotającego), wynaleziony przez [[Frederick Abel|Fredericka Abela]] oraz [[James Dewar|Jamesa Dewara]] w [[1889]] roku.
 
Oprócz nitrocelulozy (zawartość ok.60%) o wysokiej zawartości [[azot]]u (12,9-13,3%) drugim głównym składnikiem jest [[nitrogliceryna]] (ok. 30%), która rozpuszcza nitrocelulozę i ją żeluje.
 
Dodatkowo do tego prochu dodaje się plastyfikatory, substancje smarujące, konserwujące i stabilizujące. Do zmiękczenia tak powstałej dość twardej masy prochowej stosuje się lotny rozpuszczalnik – [[aceton]] - co odróżnia kordyt od zwykłego prochu bezdymnego, gdzie stosuje się mieszaninę [[eter dietylowy|eteru]] z [[alkohole]]m.
Dodatkowo do tego prochu dodaje się plastyfikatory, substancje smarujące, konserwujące i stabilizujące.
 
Dodatkowo do tego prochu dodaje się plastyfikatory, substancje smarujące, konserwujące i stabilizujące. Do zmiękczenia tak powstałej dość twardej masy prochowej stosuje się lotny rozpuszczalnik – [[aceton]] - co odróżnia kordyt od zwykłego prochu bezdymnego, gdzie stosuje się mieszaninę [[eter dietylowy|eteru]] z [[alkohole]]m.
 
Kordyt produkowano i stosowano głównie w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] jako proch do broni artyleryjskiej. Typowy kordyt składa się z 58% z nitrocelulozy, ok. 30% nitrogliceryny, ok. 3% [[centralit]]u, ok. 5.5% [[dinitrotoluen]]u, ok. 2% [[wazelina|wazeliny]], ok. 0.8% [[aceton|acetonu]] i ok. 0,5% [[woda|wody]] w postaci wilgoci. Obecnie jego znaczenie jako materiału miotającego znacznie zmalało na korzyść balistytów.
66

edycji