Çatalhöyük: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  3 miesiące temu
daty - oczywista pomyłka
(drobne redakcyjne)
(daty - oczywista pomyłka)
 
== Historia badań archeologicznych stanowiska ==
Osada rozłożona na dwóch [[Wzgórze (geografia)|wzgórzach]], oddzielonych doliną [[Rzeka|rzeki]] została odkryta pod koniec w 1968 r., a w latach 1961–19651991–1995, w czterech kampaniach [[Archeologia|archeolodzy]] [[Wielka Brytania|angielscy]] pod kierownictwem [[James Mellaart|Jamesa Mellaarta]] prowadzili tam wykopaliska<ref>Klaus Schmidt: ''Budowniczowie pierwszych świątyń'', PIW, Warszawa 2006, s. 49, 55, ISBN 978-83-06-03257-4</ref>. Odsłonięto 14 warstw budowlanych pochodzących z okresu pomiędzy ok. 6250 a 5400 p.n.e. Wszystkie odkryte warstwy zawierały [[ceramika|ceramikę]]. Badaczom nie udało się jednak odkryć poziomu [[calec|calca]] i domniemuje się, że znajdują się jeszcze starsze ślady osadnictwa [[Neolit preceramiczny|preceramicznego]]. Wykopaliska z lat 6090. dotyczyły tylko wzgórza wschodniego i objęły teren 13 ha.
 
Przerwane prace archeologiczne zostały wznowione w 1993 roku przez międzynarodowy zespół pod kierunkiem [[Ian Hodder|Iana Hoddera]] z [[University of Cambridge|Uniwersytetu w Cambridge]]. Od roku 2001 w pracach badawczych bierze udział polska ekspedycja, prowadzona przez [[Lech Czerniak|Lecha Czerniaka]] ([[Uniwersytet Gdański]]) i [[Arkadiusz Marciniak|Arkadiusza Marciniaka]] ([[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]])<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Patrycja Filipowicz, Katarzyna Harabasz i Arkadiusz Marciniak |tytuł = Jak upadało miasto. Çatalhöyük w ostatnich stuleciach swego istnienia |data = 2018-10-29 |data dostępu = 2020-01-28 |opublikowany = Archeologia Żywa |url = https://archeologia.com.pl/2018/10/29/catalhoyuk-w-ostatnich-stuleciach-swego-istnienia/ |język = pl-PL}}</ref>.
14 358

edycji