Stefan Sobczak vel Stefan Sobczuk (ur. 15 stycznia 1913 w Metelinie, zm. 1989[1]) – pułkownik Ludowego Wojska Polskiego i Bezpieczeństwa Publicznego.

Stefan Sobczak
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1913
Metelin
Data śmierci 1989
Przebieg służby
Lata służby 19411968
Stanowiska dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939–1945

ŻyciorysEdytuj

Syn Grzegorza i Tekli. W czerwcu 1941 roku powołany do służby w Armii Czerwonej. W sierpniu 1943 roku odkomenderowany do tworzonego 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, przydzielony do 1 Pułku Czołgów i wyznaczony na stanowisko lektora. W październiku 1943 roku został zastępcą dowódcy 3 Pułku Czołgów, a w grudniu tego roku zastępcą dowódcy brygady pancernej. W marcu 1944 roku mianowany szefem grupy operacyjnej.

24 lipca 1944 roku przeniesiony do służby w Resorcie Bezpieczeństwa Publicznego i wyznaczony na stanowisko kierownika wydziału śledczego w Lublinie. 25 sierpnia 1946 roku został naczelnikiem Wydziału Specjalnego w Gabinecie Ministra Bezpieczeństwa Publicznego. Od 15 lutego 1947 zastępca dyrektora Departamentu I MBP. Funkcję tę sprawował do 31 marca 1949 roku.

1 kwietnia 1949 objął stanowisko zastępcy dowódcy do spraw zwiadu Wojsk Ochrony Pogranicza. 2 sierpnia 1955 objął stanowisko dowódcy WOP, lecz już 10 listopada tego roku został odwołany i skierowany w charakterze słuchacza do Wojskowego Instytutu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR. Od 16 listopada 1956 roku, po powrocie do kraju, pozostawał w dyspozycji dowódcy Wojsk Wewnętrznych. 11 lutego 1957 roku został szefem Inspektoratu Wojsk Wewnętrznych, a 3 września 1958 roku szefem Zarządu Organizacyjno-Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. 15 stycznia 1963 roku skierowany do dyspozycji szefa departamentu Kadr MSW, a 20 lutego tego wyznaczony na stanowisko zastępcy dyrektora Biura „C” MSW. Służbę na tym stanowisku pełnił do 31 stycznia 1968 roku.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Aleksander Kochański, Protokoły posiedzeń sekretariatu KC PPR: 1945-1946, 2001
  2. M.P. z 1946 r. nr 22, poz. 37.

Linki zewnętrzneEdytuj