Otwórz menu główne

Sztab Partyzancko-Powstańczy – struktura wojskowa, utworzona w styczniu 1921 przy Komendzie Głównej Armii URL we Lwowie, w celu koordynowania przygotowań do walki z bolszewicką okupacją Ukrainy.

Dowódcą SPP został mianowany gen. Jurko Tjutjunnyk. Organizowanie SPP przy pomocy Oddziału II Sztabu Generalnego zakończono w marcu 1921. Na jego siedzibę wybrano Lwów, a miał współpracować z dowództwem polskiej 6. Armii. Generałowi Tjutjunnykowi zezwolono na werbowanie w obozach internowania ochotników do prowadzenia akcji wywiadowczej na Ukrainie. Władze polskie zobowiązały się również do zwolnienia z obozów internowania, uzbrojenia i wyposażenia 2000 żołnierzy ukraińskich, którzy mieli przygotowywać rajdy na Ukrainę w celu wywoływania powstań antybolszewickich.

Sztab współpracował również z Centralnym Ukraińskim Komitetem Powstańczym, po likwidacji którego przez CzeKa zmalały jednak szanse na wywołanie powstania na Ukrainie.

Sztab Partyzancko-Powstańczy został rozwiązany pod koniec 1921, po klęsce II pochodu zimowego.

LiteraturaEdytuj

  • Jacek Legieć: Armia Ukraińskiej Republiki Ludowej w wojnie polsko-ukraińsko-bolszewickiej w 1920 r.. Toruń: 2002. ISBN 83-7322-053-4.
  • Ігор Срібняк, Діяльність Партизанського-Повстанського Штабу при Головній Команді Військ УНР у 1921 р. Український історичний журнал. Київ: 2001. № 5. С.107-120. http://history.org.ua/JournALL/journal/2001/5/7.pdf