Otwórz menu główne

Teatr Rozrywki

teatr w Chorzowie

Teatr Rozrywki – repertuarowy teatr muzyczny założony w 1985 w Chorzowie jako Państwowy Teatr Rozrywki[2]; mieści się przy ulicy Marii Konopnickiej 1 (wejście od ulicy Katowickiej).

Teatr Rozrywki
Ilustracja
Siedziba teatru
Typ teatru teatr muzyczny
Kierownictwo
artystyczne
Aleksandra Gajewska i Jacek Bończyk[1]
Data powstania 1985
Państwo  Polska
Lokalizacja Chorzów, ul. M. Konopnickiej 1
Spektakle Jeszcze w zielone gramy,
Jesus Christ Superstar,
Dyzma – musical,
Ślady,
Oliver!
Aktorzy Elżbieta Okupska,
Marta Tadla,
Grzegorz Gadziomski,
Andrzej Kowalczyk,
Bartłomiej Kuciel,
Adam Szymura
Położenie na mapie Chorzowa
Mapa lokalizacyjna Chorzowa
Teatr Rozrywki
Teatr Rozrywki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr Rozrywki
Teatr Rozrywki
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Teatr Rozrywki
Teatr Rozrywki
Ziemia50°17′46″N 18°57′22″E/50,296022 18,956206
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl

HistoriaEdytuj

Historia teatru rozpoczyna się pod koniec lat 70 XX w., kiedy to powstał pomysł, aby przy TVP Katowice utworzyć Music-Hall. Rewie wzorowane na broadwayowskich miały przyciągnąć zarówno publiczność, jak i krytyków. Miały się w nim odbywać także pokazy musicali i recitale gwiazd sceny. Planowano grać około 250 przedstawień rocznie.

Na siedzibę wybrano stary, zabytkowy budynek, w którym przed wojną mieścił się najekskluzywniejszy chorzowski Hotel Graf Reden. Zbudował go Niemiec wyznania mojżeszowego Franz Oppavsky. W czasie międzywojennym XX wieku był on siedzibą m.in. Teatru Niemieckiego. A po II wojnie światowej był tam Dom Kultury Huty Kościuszko zw. także Domem Hutnika (organizowano w nim imprezy np. koncerty, był siedzibą chórów itp.). Boczną przybudówkę, w której przed II wojną światową działała wielka piwiarnia i w której odbywały się imprezy sportowe jak np. zawody w szachach, w szkata, a nawet walki bokserskie, przebudowano na potrzeby teatru. Znajduje się on w Chorzowie Śródmieściu (dawna Królewska Huta Königshütte) – nieopodal rynku, przy tzw. estakadzie, na skrzyżowaniu ulic Konopnickiej i Katowickiej.

W celu zapewnienia sobie godnej kadry, powołane zostało Studium Taneczno-Wokalne. Przez 2,5 roku nauki (kończącej się otrzymaniem dyplomu artysty estradowego) można było się tam nauczyć aktorstwa, pantomimy, śpiewu, tańca, stepu, akrobatyki i kaskaderki. Do Studium uczęszczał m.in. Janusz Józefowicz.

Długo przekładano otwarcie Teatru i pierwsze w nim przedstawienie. W roku 1981 ze względu na sytuację polityczno-społeczną w ogóle zaprzestano przygotowań. 1 stycznia 1985 roku Music-Hall przekształcił się w Teatr Rozrywki.

LudzieEdytuj

Teatr tworzą cztery zespoły: aktorski, wokalny, balet oraz orkiestra, co pozwala na granie różnorodnego repertuaru. Działa tu również chór dziecięcy, grający specjalne koncerty. Razem w Teatrze pracuje około 100 artystów.

Także zaplecze zatrudnia niemało osób – jest tu Biuro Obsługi Widzów, Dział Marketingu i Promocji, Dział Księgowości, pracownia krawiecka, ślusarska, malarska.

Dyrektorem Teatru był Dariusz Miłkowski, związany z tą instytucją już od czasów Music-Hallu[2]. Od 2018 roku zarządzanie chorzowską sceną muzyczną powierzono Aleksandrze Gajewskiej, która związana jest z placówką od ponad 25 lat[3]. Zastępcą do spraw artystycznych został Jacek Bończyk[4].

AktorzyEdytuj

RepertuarEdytuj

Teatr prezentuje różnorodne spektakle, najwięcej uwagi poświęca on musicalom i spektaklom muzycznym. W repertuarze ma zarówno polskie przedstawienia: „Betlejem polskie” Lucjana Rydla, „Pannę Tutli Putli” Witkacego, „Apetyt na czereśnie” Agnieszki Osieckiej, czy „Jeszcze w zielone gramy” Wojciecha Młynarskiego jak również najbardziej znane zagraniczne musicale: „Ocean niespokojny”, „Cabaret”, „Skrzypek na dachu”, „Evita”, „Człowiek z La Manczy”, „Pocałunek kobiety-pająka”, Jesus Christ Superstar”, „Jekyll & Hyde”, „The Rocky Horror Show” czy „Oliver!”.

Prezentowano także przedstawienia dramatyczne. Wystawiano m.in.: „Firmę” Mariana Hemara, „Kaczo” Bogusława Schaeffera, „Ubu króla” Alfreda Jarry’ego (wystawienie w setną rocznicę premiery). Oryginalnym pomysłem był spektakl „Ślady” Józefa Szajny, grany na wielu krajowych i zagranicznych festiwalach, oraz adaptacja powieści Williama Whartona „Ptasiek"

W 2001 Teatr po raz pierwszy zaistniał w roli producenta, przygotowując adaptację „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego z udziałem Macieja Stuhra i Henryka Talara. Czas przynosił kolejne premiery – zaczęto wystawiać m.in. monodramy „Ja, Josephine” i „Shirley Valentine”, farsy „O co biega?” i „Okno na parlament”, musical „Dyzma”, widowisko baletowe „Rudolf Valentino” oraz spektakle muzyczne „Bal u Wolanda”, oparty na „Mistrzu i Małgorzacie” Michaiła Bułhakowa z gościnnym udziałem Macieja Maleńczuka i „Krzyk według Jacka Kaczmarskiego”. Muzyka z tego ostatniego wydana została na płycie.

Nie brakuje również koncertów: swoje występy mieli tu m.in.: Michał Bajor (oprócz własnych recitali grał również rolę Che Guevary w „Evicie”), Urszula Dudziak, Jacek Wójcicki, Grzegorz Turnau, Janusz Radek, Dżem i Stanisław Sojka.

Ponadto od 1998 corocznie odbywa się Wakacyjny Przegląd Przedstawień.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj