Trzeci rząd Marka Rutte

Trzeci rząd Marka Rutte – rząd Holandii funkcjonujący od 26 października 2017.

Gabinet powstał po wyborach z 15 marca 2017. Został utworzony przez koalicję Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD), Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego (CDA), Demokratów 66 (D66) i Unii Chrześcijańskiej (CU). Zastąpił drugi rząd dotychczasowego premiera.

W wyniku wyborów z 2017 do Tweede Kamer weszło trzynaście ugrupowań[1]. Do uzyskania większości 76 miejsc w 150-osobowej niższej izbie Stanów Generalnych konieczne było zawarcie koalicji przez co najmniej cztery partie. Początkowo rozmowy prowadziły VVD, CDA, D66 i Zielona Lewica (GL), zakończyły się one jednak niepowodzeniem w maju[2]. Miejsce GL w negocjacjach zajęła wówczas CU. Rozmowy podjęto w czerwcu, wznowiono po kilkutygodniowej przerwie w sierpniu. Funkcję głównego mediatora pełnił wówczas Gerrit Zalm[3]. 9 października ogłoszono zawarcie porozumienia o utworzeniu koalicji rządowej[4], mającej 76 deputowanych w Tweede Kamer. Proponowany skład rządu ogłoszono około dziesięciu dni później[5].

Gabinet został zaprzysiężony i rozpoczął urzędowanie 26 października 2017[6].

Skład rząduEdytuj

MinistrowieEdytuj

  • premier: Mark Rutte (VVD)
  • wicepremier, minister zdrowia, zabezpieczenia społecznego i sportu: Hugo de Jonge (CDA)
  • wicepremier, minister spraw wewnętrznych: Kajsa Ollongren (D66, do 1 listopada 2019, następnie minister bez zakresu obowiązków[7], od 14 kwietnia 2020 ponownie minister spraw wewnętrznych[8], od 14 maja 2020 ponownie również wicepremier[9])
  • wicepremier, minister rolnictwa, zasobów naturalnych i żywności: Carola Schouten (CU)
  • minister spraw społecznych i zatrudnienia: Wouter Koolmees (D66), od 1 listopada 2019 do 14 maja 2020 również wicepremier
  • minister spraw zagranicznych: Halbe Zijlstra (VVD, do 13 lutego 2018), Stef Blok (VVD, od 7 marca 2018)[10]
  • minister finansów: Wopke Hoekstra (CDA)
  • minister sprawiedliwości: Ferdinand Grapperhaus (CDA)
  • minister spraw gospodarczych i polityki klimatycznej: Eric Wiebes (VVD)
  • minister obrony: Ank Bijleveld (CDA), od 1 listopada 2019 do 14 kwietnia 2020 również minister do spraw służb specjalnych
  • minister edukacji, kultury i nauki: Ingrid van Engelshoven (D66)
  • minister infrastruktury i gospodarki wodnej: Cora van Nieuwenhuizen (VVD)
  • minister spraw wewnętrznych: Raymond Knops (CDA, od 1 listopada 2019 do 14 kwietnia 2020)
  • minister bez teki ds. bezpieczeństwa publicznego: Sander Dekker (VVD)
  • minister bez teki ds. opieki zdrowotnej: Bruno Bruins (VVD, do 19 marca 2020[11]), Martin van Rijn (niez.[12], od 20 marca 2020[13] do 9 lipca 2020), Tamara van Ark (VVD, do 9 lipca 2020)
  • minister bez teki ds. szkolnictwa podstawowego i średniego oraz komunikacji: Arie Slob (CU)
  • minister bez teki ds. handlu zagranicznego i współpracy na rzecz rozwoju: Sigrid Kaag (D66)
  • minister bez teki ds. środowiska i mieszkalnictwa: Stientje van Veldhoven (D66, od 1 listopada 2019 do 14 kwietnia 2020)

Sekretarze stanuEdytuj

  • ds. królestwa: Raymond Knops (CDA, do 1 listopada 2019 oraz od 14 kwietnia 2020)
  • ds. personelu wojskowego, zaopatrzenia i operacji: Barbara Visser (VVD)
  • ds. konsumentów, małej i średniej przedsiębiorczości, telekomunikacji i poczty: Mona Keijzer (CDA)
  • ds. podatków i finansów samorządów: Menno Snel (D66, do 18 grudnia 2019)
  • ds. środowiska i transportu publicznego: Stientje van Veldhoven (D66, do 1 listopada 2019 oraz od 14 kwietnia 2020)
  • ds. sprawiedliwości i bezpieczeństwa: Mark Harbers (VVD, do 21 maja 2019), Ankie Broekers-Knol (VVD, od 11 czerwca 2019)
  • ds. warunków pracy, osób długotrwale bezrobotnych i przeciwdziałania ubóstwu: Tamara van Ark (VVD, do 9 lipca 2020), Bas van ’t Wout (VVD, od 9 lipca 2020)
  • ds. ochrony zdrowia psychicznego, opieki społecznej i promocji zdrowia: Paul Blokhuis (CU)
  • ds. dopłat i ceł: Alexandra van Huffelen (D66, od 29 stycznia 2020)
  • ds. podatków: Hans Vijlbrief (D66, od 29 stycznia 2020)

PrzypisyEdytuj

  1. Tweede Kamerverkiezingen 2017 (voorlopige samenstelling) (niderl.). parlement.com. [dostęp 2017-10-26].
  2. Dutch four-way coalition talks collapse over migration (ang.). bbc.co.uk, 16 maja 2017. [dostęp 2017-10-26].
  3. Dutch government talks near finish line: report (ang.). politico.eu, 4 sierpnia 2017. [dostęp 2017-10-26].
  4. Dutch government coalition deal receives parliamentary backing (ang.). politico.eu, 10 października 2017. [dostęp 2017-10-26].
  5. Het is officieel: dit worden de nieuwe ministers en staatssecretarissen van Rutte III (niderl.). rtlnieuws.nl, 20 października 2017. [dostęp 2017-10-26].
  6. Kabinet-Rutte III officieel beëdigd op Paleis Noordeinde (niderl.). nu.nl, 26 października 2017. [dostęp 2017-10-26].
  7. Raymond Knops minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (niderl.). rijksoverheid.nl, 1 listopada 2019. [dostęp 2019-12-02].
  8. Home affairs minister Kajsa Ollongren returns to work after sick leave (ang.). dutchnews.nl, 14 kwietnia 2020. [dostęp 2020-04-24].
  9. Kajsa Ollongren nu ook terug als vicepremier (niderl.). nrc.nl, 14 maja 2020. [dostęp 2020-06-06].
  10. Od 13 lutego do 7 marca 2018 obowiązki ministra spraw zagranicznych pełniła Sigrid Kaag.
  11. Dutch health minister, charged with tackling coronavirus, resigns after collapse (ang.). dutchnews.nl, 19 marca 2020. [dostęp 2020-03-19].
  12. Członek pozostającej w opozycji Partii Pracy.
  13. PvdA'er Martin van Rijn nieuwe minister voor Medische Zorg (niderl.). nos.nl, 20 marca 2020. [dostęp 2020-03-21].

BibliografiaEdytuj