Otwórz menu główne

Urzędy grodzkie – jedna z grup urzędów w Rzeczypospolitej Obojga Narodów obok grup urzędów senatorskich, centralnych niesenatorskich, nadwornych i ziemskich. Związane z funkcjonowaniem sądu grodzkiego, urzędu grodzkiego i kancelarii grodzkiej. Co do właściwych urzędników kancelaryjnych grodzkich ich liczba i rodzaj były różne w poszczególnych grodach.

BibliografiaEdytuj

  • Oswald Balzer, Lwów 1882, Kancelarye i akta grodzkie w XVIII wieku, Lwów 1882, s. 7-13.
  • Zbigniew Góralski, Urzędy i godności w dawnej Polsce, Warszawa 1998, s. 208-214.
  • Jacek Pielas, Urzędnicy grodzcy nowokorczyńscy i ich kariery w XVII wieku, w: Dzieje biurokracji, t. IV, cz. 1, 2011, s. 137.

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy Prus Królewskich XV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Mikulski. 1990, s. 28.
  2. w powiatach, gdzie istniała osobna suscepta jego zwierzchnictwo rozciągało się także na nią
  3. rejenci i notariusze niekiedy w opracowaniach myleni są z pisarzami grodzkimi, którzy w hierarchii stali niżej, wynika to z faktu, że notariusze często nazywani byli pisarzami (scriba)
  4. Balzer nazywa go pisarzem grodzkim
  5. Balzer uważa, że notariusz zarządzał kancelarią grodzką, w rzeczywistości była to funkcja rejenta (który też był notariuszem)