Wiesław Fijałkowski

polski inżynier, wykładowca i urzędnik państwowy
Zobacz też: inne osoby o nazwisku Wiesław Fijałkowski.

Wiesław Fijałkowski (ur. 16 maja 1907, zm. 12 lipca 2000) – polski inżynier, wykładowca i urzędnik państwowy, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1947–1952), profesor Politechniki Warszawskiej.

ŻyciorysEdytuj

Po ukończeniu Gimnazjum Humanistycznego w Chełmie podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej (stopień inżyniera uzyskał w 1933). Jeszcze w czasie trwania nauki pracował jako kontroler w fabryce aparatów precyzyjnych, a po ukończeniu studiów do 1939 w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym. W 1945 objął obowiązki dyrektora Instytutu. W tym samym roku został posłem do Krajowej Rady Narodowej oraz wiceprezydentem Warszawy. W 1944 organizował stołeczne Stronnictwo Demokratyczne, będąc w latach 1944–1945 przewodniczącym WK. Zasiadał w najwyższych władzach krajowych SD (Zarządzie Głównym, Centralnym Komitecie i Radzie Naczelnej). W 1947 uzyskał mandat posła do Sejmu Ustawodawczego z okręgu Szczecinek. Zasiadał w Komisjach: Komunikacyjnej, Organizacyjno-Samorządowej, Planu Gospodarczego oraz Skarbowo-Budżetowej.

W latach 1951–1953 był dyrektorem departamentu w Ministerstwie Łączności. Od 1953 wykładał na Politechnice Warszawskiej.

W 1962 przystąpił do PZPR. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1946)[1].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Teletransmisja telegraficzna, Państwowe Wydawnictwa Techniczne, Warszawa 1960
  • Problemy teleinformatyki, Wydawnictwa ITPW, Warszawa 1977
  • Elementy telekomunikacji alfabetowej, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj