Wilhelm (palatyn reński)

Wilhelm z Ballenstedt (ur. ok. 1112, zm. 13 lutego 1140 w Wormacji[1][2]) – hrabia Weimaru-Orlamünde od 1124 i palatyn reński od 1125 z dynastii askańskiej.

Wilhelm
palatyn reński
Okres od 1125
do 1140
Poprzednik Gotfryd z Calw
Następca Henryk Jasomirgott
Dane biograficzne
Dynastia askańska
Data urodzenia ok. 1112
Data i miejsce śmierci 13 lutego 1140
Wormacja
Ojciec Zygfryd I z Ballenstedt
Matka Gertruda z Northeimu
Żona Adelajda

ŻyciorysEdytuj

Wilhelm był synem hrabiego hrabia Weimaru-Orlamünde i palatyna reńskiego Zygfryda I z Ballenstedt i Gertrudy, córki margrabiego Fryzji i hrabiego Northeimu Henryka Grubego[1][2]. Ojciec Wilhelma zmarł już w 1113, a jego starszy brat, także Zygfryd, w 1124. Cesarz Henryk V w 1125 krytykował postępowanie Wilhelma, jednak jego następca Lotar z Supplinburga wspierał Wilhelma[1], który był siostrzeńcem jego żony Rychezy. W 1126 Wilhelm pojawia się w źródłach jako palatyn reński. Funkcją tą musiał podzielić się z nim Gotfryd z Calw (Wilhelm samodzielne rządy przejął po śmierci Gotfryda). W 1136 Wilhelm wziął udział w cesarskiej wyprawie do Italii. W 1138 poparł nowo wybranego króla Konrada III Hohenstaufa[1][2]. 2 lutego 1140 wziął udział w sejmie w Wormacji – kilka dni później, prawdopodobnie wciąż jeszcze w tym mieście, zmarł[1][2]. Został pochowany w klasztorze Springiersbach[1][2].

Wilhelm był żonaty z Adelajdą nieznanego obecnie rodu, jednak nie pozostawił żadnych potomków. Z tego powodu po jego śmierci dobra Weimar-Orlamünde przypadły jego krewnemu Albrechtowi Niedźwiedziowi, a palatynat reński z nadania królewskiego przejął Henryk Jasomirgott[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Gerold Meyer von Knonau: Wilhelm. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 43. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1898, s. 170–171.
  2. a b c d e f Wilhelm. W: Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2020-03-23].