Wzgórze Ofel

Wzgórze Ofel (hebr. ‏עֹ֫פֶל‎‎) – niewielkie wzniesienie w południowo-wschodniej Jerozolimie w Izraelu (708 do 630 m n.p.m.). Kolebka miasta, która pierwotnie obejmowała swym terytorium tylko najwyższą część Ofelu (X w.p.n.e.). Nazwa Ofel oznacza kopiec, stos i jest zapewne odwołaniem do skalistej rzeźby wzgórza.

Wzgórze Ofel
‏עֹ֫פֶל‎‎
Ilustracja
Ofel w roku 1000 p.n.e. (powierzchnia wówczas ok. 10 000 akrów, populacja ok. 2000)
Państwo  Palestyna
 Izrael
Położenie Jerozolima
Położenie na mapie Jerozolimy
Mapa konturowa Jerozolimy, po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wzgórze Ofel”
Położenie na mapie Izraela
Mapa konturowa Izraela, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wzgórze Ofel”
Ziemia31°46′21,30″N 35°14′06,11″E/31,772583 35,235031

Wzgórze Ofel leży pomiędzy dolinami Cedronu i Tyropeonu, na południe od Wzgórza Świątynnego. Ma kształt podłużnej nerki, rozciągającej się z północy ku południowi. Jego wyższa część znajduje się na północy, to tutaj musiały znajdować się pałace królewskie w czasach monarchii izraelskiej. Najniższa część leży na południu, skąd stoki wzniesienia nieco łagodniej schodzą w kierunku Sadzawki Siloe.

Wzgórze Ofel było rzeczywistym starotestamentowym Syjonem, o którym mówią liczni biblijni autorzy. Obecnie nazwę tę nosi wzniesienie, na którym znajduje się chrześcijański Wieczernik, co wynika z błędnego przekonania, że tu znajdowało się starożytne Miasto Dawida[1].

Paradoksalnie Ofel, który było pierwszą dzielnicą Jerozolimy w czasach Dawida i Salomona, znajduje się dzisiaj poza linią murów Starej Jerozolimy.

PrzypisyEdytuj

  1. Eugene Hoade OFM, Guide to the Holy Land, Franciscan Printing Press, Jerozolima 1984, 89-98.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj