Zamek w Kozowej

Zamek w Kozowej – nieistniejący obronny zamek wybudowany w miejscowości Kozowa nad rzeczką Koropiec[1] na początku XVI w.[2]

Zamek w Kozowej
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Kozowa
Typ budynku zamek
Inwestor Potoccy herbu Pilawa
Rozpoczęcie budowy XVI w.
Pierwszy właściciel Potoccy
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zamek w Kozowej”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zamek w Kozowej”
Ziemia49°25′54,60″N 25°09′15,88″E/49,431833 25,154411

PołożenieEdytuj

Miejsce do budowy fortyfikacji wybrano z uwagi na sprzyjające obronie wojskowej naturalne warunki przyrodnicze. Zamek wzniesiono na wzgórzu, u zbiegu rzeki Koropiec z jej niewielkim dopływem[2].

HistoriaEdytuj

Zamek wybudowany został w czasach, gdy miasto było własnością szlacheckiej rodziny Potockich. W latach 1575, 1589, 1621 i 1626 zamek atakowany był przez Tatarów. W okresie 6-16 października 1667 r. podczas bitwy pod Podhajcami wojska tatarskie i tureckie spaliły i zniszczyły miasto oraz zamek. Po tym zdarzeniu warowni już nie odbudowano[2]. 28–29 listopada 1671 miejscowość Kozowa odwiedził szwedzki[potrzebny przypis] podróżnik Ulryk Werdum, Fryzyjczyk[3], który w swoich notatkach wspomniał o mieście oraz zrujnowanym zamku. W owym czasie mury i palisady zamku były poważnie uszkodzone[2].

W późniejszym okresie budowla była siedzibą rodziny Moszyńskich, właścicieli ówczesnego klucza kozowskiego, do którego należało kilkanaście wsi i miasteczko Zawałów. Pod koniec XIX w. zamek został przebudowany z przeznaczeniem na sąd powiatowy, więzienie sądowe i mieszkanie sędziego[1]. Obecnie po zamku nie ma śladu[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IV. Warszawa: 1880-1902, s. 573.
  2. a b c d e Замок в пгт. Козова. zamki-kreposti.com.ua. [dostęp 30.10.2013].
  3. Ksawery Liske: Ulryk Werdum 1670—1672. [W:] Cudzoziemcy w Polsce. Lwów, 1876, s. 160–161.

Linki zewnętrzneEdytuj