Otwórz menu główne

Zbigniew Bocheński

polski historyk i muzealnik

Zbigniew Bocheński (ur. 4 listopada 1901 w Krośnie, zm. 1 sierpnia 1976 w Krakowie) – polski historyk i muzealnik specjalizujący się w bronioznawstwie.

Zbigniew Bocheński
Zbigniew Bocheński
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1901
Krosno
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 1976
Kraków
Profesor nadzwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1926 – filozofia
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1955
Zastępca dyrektora ds. naukowych
Muzeum Muzeum Narodowe w Krakowie
Okres zatrudn. 1950–1971
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

ŻyciorysEdytuj

Absolwent IV Gimnazjum Realnego im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie (1912–1920), później Wydziału Historii Sztuki i Prehistorii Uniwersytetu Jagiellońskiego, ze stopniem doktora filozofii (1921–1926). Od 1923 asystent w Muzeum Sztuki i Archeologii UJ, a od 1929 kustosz Muzeum Narodowego w Krakowie. W latach 1930–1950 sekretarz Związku Muzeów w Polsce oraz redaktor Pamiętnika Muzealnego, sekretarz innych komisji i komitetów konserwacji zabytków, a także sekretarz naukowy Komisji Historii Sztuki Akademii Umiejętności (1931–1936)[1].

W czasie II wojny światowej brał udział w ukrywaniu i ratowaniu przed okupantem zbiorów muzeum, takich jak obraz Hołd pruski Jana Matejki. Po wojnie kierował działami militariów i sztuki cechowej oraz ustaleniem strat wojennych muzeum, od 1950 na stanowisku zastępcy dyrektora ds. naukowych. aż do przejścia na emeryturę w 1971. W 1955 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego[1].

Był współzałożycielem Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy, jego pierwszym prezesem w latach 1957–1971[2] i członkiem honorowym od 1972. Twórca i redaktor naczelny kwartalnika „Arsenał” w latach 1957–1958, a później pisma „Studia do Dziejów Dawnego Uzbrojenia i Ubioru Wojskowego”. Od 1975 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Teorii i Historii Sztuki Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Krakowie[1].

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1939 i 1963[1], Medalem 10-lecia Polski Ludowej w 1955[3], a także Odznaką „Przodownika Pracy”, również w 1955[4]. Członek honorowy włoskiego towarzystwa bronioznawczego „Accademia di San Marciano” w Turynie od 1962[1].

Wydawnictwa zwarteEdytuj

Zbigniew Bocheński drukiem wydał m.in.[5]:

  • Dwór obronny w Dębnie (Kraków 1926)
  • Dwór obronny arcybiskupa Władysława Oporowskiego (zm. 1453 r.) w Oporowie pod Kutnem (Kraków 1930)
  • Polskie szyszaki wczesnośredniowieczne (Kraków 1930)
  • Obrazy Giambattisty Pittoniego w Kościele N P. Marji w Krakowie (Kraków 1934)
  • Nowe materjały do zagadnienia polskich szyszaków wczesnośredniowiecznych (Kraków 1935)
  • Armaty Oswalda Baldnera (Kraków 1937)
  • Krakowski cech mieczników (Kraków 1937)
  • Zamek w Dębnie (Warszawa 1948)
  • Grupa szabel polskich z drugiej polowy w. XVIII (Kraków 1956)
  • Ze studiów nad polska zbroją husarską (Kraków 1960)
  • Próba określenia genezy polskiej zbroi husarskiej (Kraków 1964)
  • Bechter z roku 1580 i jego pochodzenie na tle typologiczno-porównawczym (Kraków 1971)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Maria Kopffowa. Zbigniew Bocheński 1901–1976. „Folia Historiae Artium”. t. XIV (1978). s. 153-156. PAU. 
  2. Historia – Stowarzyszenie Miłośników Dawnej Broni i Barwy. bronibarwa.org.pl (SMDBiB). [dostęp 2018-12-14].
  3. Lista osób odznaczonych "Medalem 10-lecia Polski Ludowej" (M.P. z 1955 r. nr 103, poz. 1410)
  4. Lista osób wyróżnionych odznaką "Przodownika Pracy" (M.P. z 1955 r. nr 29, poz. 290)
  5. Author: Bochenski, Zbigniew. worldcat.org. [dostęp 2018-12-14].