Otwórz menu główne

Zygmunt Mackiewicz, lit. Zygmunt Mackevič (ur. 29 lutego 1944 w Ochotnikach w powiecie wileńskim) – litewski histolog i polityk polskiej narodowości, poseł na Sejm Republiki Litewskiej (1996–2000).

Zygmunt Mackiewicz
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1944
Ochotniki
Poseł na Sejm Republiki Litewskiej
kadencji 1996–2000
Okres od 26 listopada 1996
do 18 października 2000
Przynależność polityczna TS

ŻyciorysEdytuj

Ukończył szkołę średnią w Niemenczynie i technikum rolnicze w Bujwidziszkach. Pracował jako nauczyciel w szkole rolniczej w Wilnie, studiując jednocześnie w instytucie weterynaryjnym w Witebsku. W 1972 podjął pracę jako wykładowca w katedrze histologii wydziału biologii Akademii Weterynaryjnej w Moskwie, gdzie napisał dysertację. W 1991 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w instytucie morfologii człowieka Akademii Nauk Medycznych ZSRR.

Od 1975 do 1980 pracował w laboratorium chirurgicznym wydziału medycyny Uniwersytetu Wileńskiego, gdzie nauczał histologii. Od 1980 stał na czele laboratorium patomorfologicznego instytutu medycyny klinicznej i eksperymentalnej. W latach 80. odbył staże m.in. na Uniwersytecie Katolickim w Lowanium, uczelniach w Manchesterze, Oksfordzie i Cambridge, później (1995) również w Krakowie. Od 1982 do 1990 pełnił funkcję przewodniczącego litewskiego towarzystwa patologicznego. W 1993 za swoje publikacje otrzymał nagrodę przyznaną przez George'a Sorosa.

Przystąpił do Związku Polaków na Litwie, kierował Instytutem Kultury Polskiej w Wilnie, zaangażował się również w działalność niepodległościową po stronie Sąjūdisu, wchodząc w skład niepodległościowego Sejmu Sąjūdisu. Członek litewskiego związku szlachty oraz Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie[1].

W latach 1981–1990 był członkiem KPZR, na początku lat 90. uzyskał bilet[2] Związku Ojczyzny. W 1996 wybrano go do Sejmu z 27. miejsca listy krajowej konserwatystów[3], mandat sprawował do 2000.

W 2010 został kierownikiem Zakładu Histologii i Embriologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, w którym wcześniej był wykładowcą.

PrzypisyEdytuj

  1. Wybór członków Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Polskie Towarzystwo Naukowe na Ojczyźnie. s. 138. [dostęp 2019-03-13].
  2. W ten sposób określano się legitymację partyjną w języku wileńskich Polaków (por. Halina Bartwicka, Może się pan na mnie położyć... Słowniczek dyferencjalny współczesnego północnokresowego dialektu kulturalnego i języka ogólnopolskiego, Bydgoszcz 1995).
  3. Grzegorz Gromadzki, Antykomunizm nie wystarczy, "Gazeta Wyborcza" nr 244/1996 z 18 października 1996, s. 12.

BibliografiaEdytuj