Żołnierz i słoń

Żołnierz i słoń (org. Солдат и слон) – radziecki film wojenny z 1977 roku w reżyserii Dmitrija Kesaianca.

Żołnierz i słoń
Солдат и слон
Gatunek film wojenny
Rok produkcji 1977
Data premiery 11 marca 1978
Kraj produkcji  ZSRR
Język rosyjski, niemiecki
Czas trwania 79 min
Reżyseria Dmitrij Kesaianc
Scenariusz Eduard Akopow
Dmitrij Kesaianc
Główne role Frunze Mkrtczian, Rango
Muzyka Jurij Arutjunian
Zdjęcia Lewon Atojanc
Scenografia Mikael Antonjan
Montaż Walentyna Ajkazian
Wytwórnia Armenfilm
Dystrybucja Armenfilm

Opis fabułyEdytuj

Koniec II wojny światowej. Podczas walk o Berlin radzieccy żołnierze natrafiają na błąkającego się słonia. Jeden z nich – Ormianin Armeniak wywozi go ze strefy walk. Jak się okazuje jest to zwierzę pochodzące z erywańskiego zoo – słoń, który na krótko przed wojną został wypożyczony do Europy Zachodniej i pozostał w Berlinie po rozpoczęciu działań wojennych. Radzieckie dowództwo wydaje Armeniakowi rozkaz dostarczenia zwierza do Erywania. Żołnierzowi nie jest to w smak – wolałby wraz ze swoimi towarzyszami walczyć na froncie. Jednak karnie wyrusza na tyły. Po drodze, wędrując przez wyniszczony wojną kraj napotyka na wiele niebezpieczeństw – ataki niemieckiego lotnictwa, fanatycznych członków Volkssturmu... Z każdej jednak sytuacji, dzięki opanowaniu i zimnej krwi potrafi wyjść obronną ręką. Największym problemem z którym przychodzi wkrótce mu się zmierzyć jest wykarmienie słonia – w wyniszczonym wojną kraju trudno znaleźć odpowiednio dużą ilość karmy dla tak dużego zwierzęcia. W końcu jednak żołnierz wraz ze swoim podopiecznym dociera do ZSRR, gdzie znajdując zrozumienie u jednego z radzieckich oficerów, wyposażony w odpowiednią ilość siana, pociągiem wyrusza bezpiecznie do Erywania, krzycząc na odjezdnym, że to nie tylko słoń ale, coś więcej – nowe życie...

Obsada aktorskaEdytuj

  • Frunze Mkrtczian – Armeniak
  • Gabusz (słonica) – słoń Rango
  • Laima Štrimaitytė – Niemka
  • Władimir Ryndin – generał
  • Władimir Picek – stary kolejarz
  • Iwan Wania – młody żołnierz
  • Walentyna Dawtian – Matrienok
  • Steponas Kosmauskas – stary Niemiec
  • Aleksiej Bachar' – przewodniczący kołchozu
  • Aleksiej Dmitriew – Jegor
  • Wadim Graczow – porucznik

i inni.

CiekawostkiEdytuj

  • W rolę tytułowego słonia "wcieliła się" cyrkowa słonica imieniem Gabusz, która obecnie (2014) liczy już 56 lat i mając w swojej karierze ponad 50 ról filmowych wciąż jest aktywną "aktorką" i "artystką cyrkową"[1].
  • Jak twierdził reżyser filmu, historia którą przedstawił jest wprawdzie niewiarygodna, jednak prawdziwa, a on sam widział dokumenty ją potwierdzające[2].

BibliografiaEdytuj

  • Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew: Mała encyklopedia kina radzieckiego. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1987. ISBN 83-221-0446-4.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wiktoria Melikadze: Słonicha Rango dinastii Korniłowych wnow' snimajetsia w kino (ros.). W: ruscircus.ru [on-line]. 2014-06-14. [dostęp 16 października 2014].
  2. K pokazu "Sołdata i słona" (ros.). W: arvest.armenia.ru [on-line]. [dostęp 17 października 2014].