Otwórz menu główne

Ж, Жж (że) – litera podstawowej cyrylicy, oznaczająca w większości języków spółgłoskę [ʒ], w języku mongolskim – [ʤ]. W języku ukraińskim w pozycji przed І, Ю, Я oznacza głoskę palatalizowaną [ʒʲ] (częściej stosowane: [ʑ]).

Ж
Ilustracja
Grafem
Majuskuła Ж
Minuskuła ж
Informacje
Podstawowe pismo cyrylica
Multimedia w Wikimedia Commons  Multimedia w Wikimedia Commons
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

KodowanieEdytuj

Litera Ж ж
Nazwa w Unikodzie CYRILLIC CAPITAL LETTER ZHE CYRILLIC SMALL LETTER ZHE
Kodowanie dziesiętnie szesnastkowo dziesiętnie szesnastkowo
Unikod 1046 U+0416 1078 U+0436
UTF-8 208 150 D0 96 209 182 D0 B6
Odwołania znakowe SGML Ж Ж ж ж
Źródło[1][2]:

Wariant niewystępujący w UnikodzieEdytuj

 
 
Grafem
Majuskuła  
Minuskuła  
Informacje
Podstawowe pismo cyrylica
Pochodzenie
Oparty na grafemie Ж
   Multimedia w Wikimedia Commons
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

    – litera rozszerzonej cyrylicy. Została stworzona przez Nikołaja Ilminskiego i umieszczona w alfabecie jego autorstwa służącym do zapisu języka udmurckiego[3]. Wykorzystywano ją od lat 70. XIX wieku do roku 1897[4]. Według stanu z 2019 r. litera nie miała reprezentacji w Unikodzie.

 
Udmurcki alfabet Ilminskiego

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cyrillic Capital Letter Zhe. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-16].
  2. Cyrillic Small Letter Zhe. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-16].
  3. N. Blinow: Łydzon = Azbuka dla wotskich dietiej. Biatka: Tip. Gubiern. prawł., 1867.
  4. D. M. Sacharnych: O pieriodizacyi istorii udmurtskoj pismiennosti. Iżewsk: Siedmaja nauczno-prakticzeskaja konfieriencyja priepodawatielej i sotrudnikow Udgu, poswiaszczonnaja 245-letiju g., 2005, s. 63–65.