155 Rezerwowa Dywizja Pancerna (III Rzesza)

Wehrmacht

155 Rezerwowa Dywizja Pancerna (niem. 155. Reserve-Panzer-Division) – niemiecka rezerwowa dywizja pancerna z okresu II wojny światowej. Jednostka stacjonowała kolejno w Ulm, Pradze, Stuttgarcie, Ludwigsburgu i we Francji.

155 Dywizja Zapasowa
155 Rezerwowa Dywizja Pancerna

Division Nr. 155
Division Nr. 155 (motorisiert)
155. Reserve-Panzer-Division
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 26 sierpnia 1939
Rozformowanie maj 1944
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota, piechota zmotoryzowana, wojska pancerne
Skład patrz tekst

HistoriaEdytuj

Dywizja powstała 26 sierpnia 1939 r. jako V Komendantura Oddziałów Zapasowych (Kommandeur der Ersatztruppen V) w Ulm. 9 maja 1939 r. przemianowano ją na 155 Dywizję Zapasową (Division Nr. 155). 12 maja 1942 dywizję kolejny raz zreorganizowano i przystosowano do nadzorowania jednostek szybkich tworząc 155 Zmechanizowaną Dywizję Zapasową (Division (motorisiert) Nr. 155)[1].

5 kwietnia 1943 r. jednostkę przemianowano na 155 Zapasową Dywizję Pancerną i wysłano do północno-wschodniej Francji. 1 sierpnia 1943 r. przemianowano ją na 155 Rezerwową Dywizję Pancerną. Była to jednostka słaba, posiadała tylko ok. 60 czołgów PzKpfw III i IV, a najlepiej wyszkolonych żołnierzy przekazano wcześniej do jednostek liniowych. W maju 1944 r. dywizja została w całości wchłonięta przez 9 Dywizję Pancerną[2].

Skład dywizjiEdytuj

1941
  • 25., 35. i 215. zapasowe pułki piechoty, 25. zapasowy pułk artylerii, 18. zapasowy batalion kawalerii, 5. zapasowy batalion przeciwpancerny, 35. zapasowy batalion inżynieryjny.
1942
  • 7. zapasowy batalion pancerny, 5. zapasowy pułk grenadierów pancernych, 25. zapasowy pułk zmotoryzowany, 260. rezerwowy zmotoryzowany pułk artylerii.
1943
  • 7. rezerwowy batalion pancerny, 5. rezerwowy pułk grenadierów pancernych, 25. zapasowy zmotoryzowany pułk grenadierów, 260. rezerwowy zmotoryzowany batalion artylerii, 7. rezerwowy batalion przeciwpancerny, 5. rezerwowy pancerny batalion rozpoznawczy, 19. rezerwowy pancerny batalion inżynieryjny, 1055 rezerwowa pancerna kompania łączności, dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe[2].

DowódcyEdytuj

  • Generalleutnant Otto Tscherning od 26 sierpnia 1939,
  • Generalleutnant Franz Landgraf od 1 maja 1942,
  • Generalmajor Max Fremerey od 1 października 1942,
  • Generalmajor Kurt von Jesser od 24 sierpnia 1943.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939–1945. Wojska pancerne. Ordre de Bataille. Warszawa: Bellona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11725-9.

Linki zewnętrzneEdytuj