Otwórz menu główne

48 godzin (ang. 48 Hours lub Fourty Eight Hours) − amerykański film sensacyjny z 1982 roku w reżyserii Waltera Hilla.

48 godzin
48 Hours
Gatunek sensacyjny,
komedia kryminalna
Rok produkcji 1982
Data premiery 8 grudnia 1982
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 96 minut
Reżyseria Walter Hill
Scenariusz Larry Gross,
Roger Spottiswoode,
Walter Hill
Steven E. De Souza
Główne role Nick Nolte,
Eddie Murphy
Muzyka James Horner
Zdjęcia Ric Waite
Scenografia John Vallone
Kostiumy Marilyn Kay Vance
Montaż Freeman A. Davies
Mark Warner
Billy Weber
Produkcja Lawrence Gordon
Joel Silver
Wytwórnia Paramount Pictures
Kontynuacja Następne 48 godzin (1990)

FabułaEdytuj

Groźny przestępca Albert Ganz (James Remar) odsiaduje wyrok w więzieniu stanowym. Podczas robót, z pomocą swojego kompana Billy'ego Bear, który pozostał na wolności, ucieka, zabijając przy tym dwóch strażników wieziennych. Jadą do San Francisco. Namierzają dawnego wspólnika Luther'a i domagają się by oddał im 500 000 USD, będącymi łupem z ostatniego napadu. Pieniądze znajdują się w miejscu, które będzie otwarte dopiero w poniedziałek rano więc przestępcy są zmuszeni przeczekać weekend. Aby mieć pewność że Luther ich nie wykiwa, biorą jego dziewczynę za zakładniczkę. Później jadą do Hotelu po uprzednim zamówieniu dziewczyn na telefon.

Po otrzymaniu cynku o napadzie rabunkowym, do tego samego Hotelu przyjeżdżają później trzej policjanci z SFPD, wśród których jest inspektor Jack Cates (Nick Nolte) . Trafiają oni do pokoi Ganza i Beara, jednak Ci nie zamierzają dać się złapać. Dochodzi do wymiany ognia, z której żywy wychodzi tylko Cates. Ganz zabiera jego służbowy rewolwer.

Jack jest wściekły i przyjmuje sobie za punkt honoru, by dopaść Ganza i pomścić zabitych kolegów. Na posterunku Jack otrzymuje zastępczą broń oraz intensywnie próbuje znaleźć sposób na wyśledzenie uciekinierów. W więzieniu osadzony jest jeszcze jeden członek bandy Ganza, Reggie Hammond (Eddie Murphy) , któremu zostało pół roku odsiadki. Jack jedzie do niego próbując zmusić do współpracy. Hammond oznajmia, że może pomóc jedynie będąc na wolności. Mimo, że wie czemu Ganz nawiał, nie mówi o tym Cates'owi. Policjant załatwia mu przepustkę na tytułowe 48 godzin. Pomimo różnic jakie ich dzielą i wzajemnych niechęci, muszą oni działać razem, aby każdy z nich mógł wyrównać swoje własne rachunki. Po kilku niepowodzeniach i zbyt długim czasie błądzenia po omacku dochodzi między nimi do bójki, po której Reggie jest zmuszony wyznać gliniarzowi prawdę o faktycznych zamiarach Ganza. Od tego momentu muszą podjąć inną drogę współpracy. Z czasem ta współpraca zaowocuje początek szczerej przyjaźni.

Obsada aktorskaEdytuj

i inni

BibliografiaEdytuj