7Q4 – rękopis spisany na pergaminie w języku greckim znaleziony w grocie 7 w Kumran, należący do zwojów znad Morza Martwego. Jest on datowany na około 100 rok p.n.e. Zachowały się dwa fragmenty rękopisu oznaczane cyframi 1 i 2.

Rękopisy 7Q4, 7Q5 i 7Q8 - mylnie zidentyfikowane jako fragmenty Nowego Testamentu

W 1972 roku José O’Callaghan zidentyfikował ten fragment, jako pochodzący z około 100 roku n.e. i zawierający fragment 1. Listu do Tymoteusza 3:16, 4:1-3[1][2]. Informacja, że wśród rękopisów znad Morza Martwego znaleziono fragmenty Nowego Testamentu została podana do wiadomości publicznej. Jednak opinia ta została odrzucona przez społeczność uczonych a identyfikacja O’Callaghana została uznana za błędną. W czasopismach pojawiła się seria krytyki. Identyfikację dokonaną przez José O’Callaghana zakwestionowali: Maurice Baillet[3], P. Benoit[4], Colin Hemer[5], Colin Roberts[6] i Kurt Aland[7].

W 1988 roku G. Wilhelm Nebe zaproponował identyfikację fragmentu 7Q4,1 jako część Księgi Henocha 103:3-4, a fragment 7Q4,2, jako część Henocha 98:11. Identyfikacja Wilhelma Nebe 7Q4,1-2 została zakwestionowana przez Carstena Thiede, który wspierał identyfikację O’Callaghana. Z kolei w 1996 roku Émile Puech bronił identyfikacji Nebe fragmentu 7Q4,1 jako części Henocha 103:3-4, jednocześnie sugerując, że 7Q4,2 jest częścią Henocha 105:1[8][9]. Badania nad rekonstrukcją tekstu wykonane przez Ernesta Muro oraz Puecha wykazały w sposób przekonujący, że fragment 7Q4,1 (Henoch 103:3-4) wraz z 7Q8 (Henoch 103:7-8) oraz 7Q12 (Henoch 103:4) są częścią tego samego dokumentu. Badanie to zdecydowanie wyklucza identyfikację fragmentu 7Q4 jako fragmentów listów Nowego Testamentu[10][11].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. J. O’Callaghan: ¿Papiros Neotestamentarios en la Cueva 7 de Qumran?. T. 53. Biblica, 1972, s. 91-100. (hiszp.)
  2. J. O’Callaghan: Supplement To The Journal of Biblical Literature - 1 Tim 3,16; 4,1.3 en 7Q4?. T. 91 No. 2. Biblica, 1972, s. 1-14. (fr.)
  3. M. Baillet: Les Manuscrits de la Grotte 7 de Qumrân et le Nouveau Testament. T. 53. Biblica, 1972, s. 508-516. (fr.)
  4. P. Benoit: Note sur les Fragments Grecs de la Grotte 7 de Qumran. Revue Biblique, 1972, s. 321-324. (fr.)
  5. C.J. Hemer: New Testament Fragments At Qumran?. T. 23. Tyndale Bulletin, 1972, s. 125-128. (ang.)
  6. C.H. Roberts: On Some Presumed Papyrus Fragments Of The New Testament From Qumran. T. 23. Journal Of Theological Studies (New Series), 1972, s. 446, 447. (ang.)
  7. Kurt Aland, Neue Neutestamentliche Papyri III, „New Testament Studies”, 20 (4), 1974, s. 357-381, DOI10.1017/S0028688500012212 (niem.).
  8. É. Puech: Notes Sur Les Fragments Grecs Du Manuscript 7Q4 = 1 Hénoch 103 Et 105. T. 103. Revue Biblique, 1996, s. 592-600. (fr.)
  9. É. Puech: Des Fragments Grecs De La Grotte 7 Et Le Nouveau Testament? 7Q4 Et 7Q5, Et Le Papyrus Magdalen Grec 17 = P64. T. 102. Revue Biblique, 1995, s. 570-584. (fr.)
  10. E. A. Muro Jr.: The Greek Fragments Of Enoch From Qumran Cave 7. T. 70. Revue De Qumran, 1997, s. 307-312. (ang.)Sprawdź autora:1.
  11. É. Puech: Sept Fragments de la Lettre d'Hénoch (1 Hén 100, 103 et 105) Dans La Grotte 7 de Qumrân. T. 70. Revue De Qumran, 1997, s. 313-323. (fr.)

BibliografiaEdytuj